Deze horecaondernemers verdwijnen van de campus: ‘Wij voelen ons heel erg door de UvA aan de kant gezet’
Voor Anatolia’s Foodtruck, de Coffee Star en de Zuid-Koreaanse eetkraam Kimbab is er vanaf januari 2027 geen plek meer op de UvA. Ze scoorden onvoldoende punten in de aanbesteding voor de nieuwe horecaplannen van de UvA. De ondernemers lopen nog altijd rond met vragen over dat proces.
Een kumpir, een gevulde, gepofte aardappel in aluminiumfolie, zit er vanaf volgend jaar niet meer in voor studenten en medewerkers op de Roeterseilandcampus. Kuzey Türk, die al vier jaar Turkse fastfoodgerechten verkoopt met Anatolia’s Foodtruck, is een van de ondernemers die vanaf 1 januari 2027 geen plek meer ‘gegund’ is in het nieuwe horeca-plan van de UvA. Afgelopen week werd dat nieuwe aanbod bekendgemaakt.
Türk is niet de enige ondernemer die van de UvA-campussen verdwijnt. Onder anderen de Coffee Star in het J/K-gebouw op de Roeterseilandcampus en het Zuid-Koreaanse eetkraampje Kimbab op het Science Park zullen de UvA eind 2026 verlaten. Om hoeveel ondernemers het precies gaat wil de woordvoerder van de UvA niet kwijt.
Populairste eetkraam
Dat geldt niet voor Anna Rzepiela, medewerker van een biotechstartup op het Science Park. Bijna dagelijks bezoekt ze het Zuid-Koreaanse eetkraampje Kimbab, in de kantine van het hoofdgebouw van het Science Park. De Koreaanse Julie Kim verkoopt er rijstgerechten met groenten, met kip, rundvlees, of andere opties zoals vegetarische dumplings.
Kimbab biedt niet de goedkoopste maaltijden in de kantine, een van de criteria waar ondernemers op beoordeeld werden, maar Rzepiela heeft het geld er graag voor over. ‘Het eten is er heel erg goed en vers bereid. Ik kan me voorstellen dat studenten klagen over de prijzen. Maar mensen komen hier graag: Kimbab is de populairste eetkraam in de kantine: er staat altijd een rij. Dat gegeven gaat verloren in de aanbestedingsprocedure.’
Beoordelingscriteria
Afgelopen jaar moesten alle horecaondernemers op de UvA hun plek opnieuw verdienen via een aanbestedingsprocedure. Die aanbesteding volgde uit het nieuwe regiemodel, dat de UvA begin dit jaar introduceerde, waarbij de catering niet langer in handen is van Cirfood maar van de UvA zelf. Ook ondernemers van buitenaf konden plannen indienen. Die plannen werden beoordeeld met een puntensysteem, aan de hand van vooraf vastgestelde beoordelingscriteria. In totaal ging het om 25 criteria, ingedeeld in vier thema’s: concept (denk aan prijsstelling, uitstraling en marketing), samenwerking, duurzaamheid & inclusiviteit, community & programmering.
Vooral duurzaamheid woog zwaar mee. Maar liefst vijf criteria gingen over duurzaamheid, zoals het aanbod vegetarische opties, het verlagen van CO2-uitstoot en het inspireren van klanten om gezonde keuzes te maken. Volgens de UvA is het nieuwe cateringaanbod in de kantine er ‘betaalbaarder, gezonder en duurzamer’ op geworden. Ook gaan ondernemers, naast het aanbieden van eten en drinken, ook workshops, proeverijen en pilots organiseren op de campus.
Latte-art
Ondernemers die geen plek gegund is in de aanbesteding, lopen nog altijd met vragen over dat proces. Türk vroeg een vriend die het Nederlands beter beheerst om hem te helpen bij het schrijven van zijn plannen: ‘Als feedback kregen we dat we geen vegetarische optie hadden. Maar die hebben we wel. Ook kopen we onze aardappels direct bij de boer. Als er eten over is, dan breng ik dat naar de vluchtelingenopvang. We gooien niets weg. Als we dingen anders moeten doen, vertel het ons, dan kunnen we er wat aan doen.’
Ook Jan Willem Keus, eigenaar van de Coffee Star, weet niet waar hij de punten heeft laten liggen in de aanbesteding. Avonden lang werkte hij aan zijn plan en schreef tien kantjes vol over duurzaamheid, marketing, prijsstelling en tastings. Keus: ‘Mijn koffieaanbod is Fairtrade en biologisch. Ik had een workshop latte art bedacht voor vijftien personen, elke laatste donderdag van de maand. Daar zou ik mensen gratis leren hoe ze een zwaantje of hartje gieten in een cappuccino.’
Het mocht niet baten. De Coffee Star eindigde op plek vier. In het J/K-gebouw – waar in de loop van 2027 de bestuurders uit het Maagdenhuis intrekken – komt het Amsterdamse koffiebedrijf Wakuli, Swahili voor ‘koffieboer’. Het bedrijf koopt haar bonen rechtstreeks bij de boeren.
(Tekst loopt verder onder de afbeelding.)
Feedback
Volgens de woordvoerder van de UvA was die ruimte voor feedback er wel. De aanbesteding verliep namelijk in twee rondes. ‘Als eerste zijn de high-trafficlocaties gegund. Na de bekendmaking van de voorlopige gunning, hebben alle inschrijvers de gelegenheid gehad om Facility Services vragen te stellen over de totstandkoming van de beoordeling van hun inschrijving en feedback te vragen over hun stuk. Ook konden zij bezwaar maken tegen de uitslag. Na afloop van deze periode volgde de definitieve gunning. Daarna volgde ook de mogelijkheid om in te schrijven op een mid-trafficlocatie.’
De UvA laat weten de beslissingen in de aanbestedingsprocedure niet terug te zullen draaien. Op vragen van medewerker Rzepiela, over waarom gebruikers van het gebouw niet om input werd gevraagd over het cateringaanbod, schrijft Facility Services: ‘De selectie zat aan de voorzijde. We hebben enquêtes gehouden en klanttevredenheidsonderzoeken gedaan. De resultaten hiervan hebben we verwerkt in de uitvraag en geven ons inzicht in welke behoefte op welke campus leeft.’
Band opgebouwd
Volgens Türk, van Anatolia’s Foodtruck, gaat het om meer dan ‘eten verkopen alleen’. ‘De afgelopen vier jaar hebben we ook een band opgebouwd met de studenten en werknemers van de UvA en mensen uit de buurt.’ Eind september startte hij een petitie, die hij aanbood aan het UvA-bestuur, om zijn plek op de UvA te behouden. De petitie werd bijna zeshonderd keer ondertekend.
Ook Keus benoemt die band. ‘De afgelopen drie jaar hebben we echt wat opgebouwd: een fijne plek met vaste klanten voor wie we regelmatig ook ontbijt, lunch en borrels verzorgen. De UvA weet heel goed waar ze heen wil, maar ik vraag me af of ze ook voldoende weten wat ze achterlaat. Wij voelen ons heel erg door de UvA aan de kant gezet.’
Daar sluit ook Julie Kim zich bij aan. ‘Het hele proces voelt gehaast. Alles wat op de locaties is opgebouwd wordt in de steek gelaten. Het vertrouwen van klanten kun je niet zomaar vervangen, zoals je de cateraars vervangt.’ Volgens Kim hebben studenten en medewerkers nauwelijks door dat er een verandering plaatsvindt. ‘Dat draag bij aan het gebrek aan duidelijkheid en transparantie rond het proces.’
Harde exit
Wat Keus nog het meest frustreert, is de ‘harde exit’. ‘Voor hoe het nu verder moet, is niets bedacht. Wie neemt het personeel over? Wat doen we met de espressomachine?’
Die onzekerheid over de toekomst speelt ook bij ander horecapersoneel op de UvA en HvA. Momenteel is er een meningsverschil tussen de onderwijsinstellingen en Cirfood over wie de verantwoordelijkheid heeft over het Cirfoodpersoneel wanneer het contract met de Italiaanse cateringgigant op 1 januari 2027 verloopt. Volgens de onderwijsinstellingen is het de verantwoordelijkheid van Cirfood om een plek te vinden voor het personeel, volgens Cirfood zouden de nieuwe horecaondernemers het personeel moeten overnemen. Begin oktober stapte de cateraar daarom naar de rechter. Wanneer die rechtszaak plaatsvindt, is nog niet bekend.
