Volgens studentassessor Willem Volker (22) is de dialoog er aan de UvA slecht aan toe. Om het open debat te stimuleren heeft hij daarom Vrijplaats voor Verschil in het leven geroepen: door hemzelf georganiseerde avonden waarbij studenten met elkaar het gesprek aangaan. Iedereen kan meedoen.
Sinds september ben jij studentassessor, hoe zijn de eerste weken geweest?
‘Erg leuk. Als studentassessor volg ik het CvB in ieder overleg wat studenten aangaat of academische zaken betreft. Zo ben ik als brug tussen de studenten en het bestuur aanwezig. Ik peil wat er leeft in de gehele studentenpopulatie en probeer dat te vertalen naar het bestuurlijke niveau, zo kom ik op voor de studenten en hun belangen.’
‘Het is een interessante en dynamische periode, ook in verband met het statement dat laatst door de UvA is uitgeroepen over de banden met Israël. Ik zit nu zelf ineens tussen de bestuurders om de perspectieven van de studentenpopulatie te delen.’
‘Hiervoor was ik actief in de studentenraad, en daar betrapte ik mezelf erop dat ik er energie van krijg door me met de universiteit te bemoeien. Dat is misschien wat stoffig, maar ik vind het gewoon heel leuk. Dat spel van verschillende actoren, de UvA is een soort mini-maatschappij, dat vind ik heel interessant.’
Dat klinkt allemaal enorm positief, toch moet één van jouw eerste waarnemingen zijn geweest dat het niet best is gesteld met de bereidheid tot discussie aan de UvA.
‘Onder studenten, zeker. Een groot deel van de studenten is steeds dieper gaan zitten in de loopgraven van het eigen gelijk. Soms lijken ze hun eigen standpunten niet te willen herzien, zodat het niet ontregeld wordt tussen de oren. Soms moet je bereid zijn opnieuw de puzzelstukjes in elkaar zetten om tot een beter standpunt te komen. Dat zie ik wel eens fout gaan.’
Waar zie je dat?
‘In werkgroepen merk ik dat bij bepaalde standpunten wel om onderbouwing wordt gevraagd, en bij andere niet. We durven niet alles te betwijfelen, ook als er geen wetenschappelijke consensus over het onderwerp is.’
Aan welke onderwerpen moet ik dan denken?
‘Ik zie Israël-Gaza als een symptoom van de affectieve polarisatie aan de UvA. In mijn functie pendel ik veel tussen activisten en de mensen die aanstoot nemen aan het activisme. Bij die laatste groep maak ik me er hard voor dat die activisten echt niet allemaal antisemieten zijn, tegelijkertijd probeer ik bij activisten te brengen dat er mensen zijn die bijvoorbeeld moeite hebben met bepaalde leuzen. Maar in m’n eentje kan ik het verschil niet maken, daarom wil ik dat mensen met elkaar het gesprek aan gaan, maar daar loopt het vaak vast. Als je zegt dat jij op een bepaalde manier denkt over dat conflict, staan sommige mensen er niet meer voor open om te luisteren naar wat bepaalde acties hier voor mensen betekenen.’
Is het een probleem wanneer één standpunt dominant aanwezig is op een universiteit?
‘Nee dat is an sich niet erg, maar het is wél erg wanneer mensen met een ander standpunt zich niet meer welkom voelen. Er zijn op de UvA veel studenten met een gematigde mening, in het midden van het politieke spectrum, die nu in werkgroepen hun mening niet geven omdat ze geen zin hebben in de weerstand die ze vaak kunnen verwachten.’
En om dat tegen te gaan is er nu dus de Vrijplaats voor Verschil?
‘Vrijplaats voor Verschil is vooral bedoeld om een platform te bieden voor studenten die zich nog niet met de universiteit bemoeien, en wederzijds begrip te kweken tussen studenten die dat al wel doen. Daarbij hanteren we specifieke kernwaarden over de manier waarop we de dialoog met elkaar aangaan. Zo gaan we ervan uit dat de ander te goeder trouw is, en dat redelijke mensen het ook met elkaar oneens kunnen zijn. Het debat is er niet alleen om te winnen, maar ook om begrip voor elkaars standpunt te krijgen. Ik denk dat vooral mensen op de flanken deze kernwaarden soms een beetje zijn verloren.’
Hoe gaan de dialoogavonden eruitzien?
‘We beginnen met sprekers op een podium, die een half uur over het onderwerp van die avond vertellen. Daarna voeren de aanwezige studenten aan de hand van rondetafelgesprekken dialoogsessies over het specifieke thema van die avond. Ik wil ze in groepjes van zes aan tafel zetten met wat ijsbrekers en stellingen, en dan met elkaar in gesprek. Ik hoop zo mensen die normaal niet met elkaar praten in gesprek te kunnen krijgen. Verder is het aan de mensen zelf. Ik loop wel langs, maar bemoei me niet met wat er gezegd wordt.’
‘Ik krijg al een hoop aanmeldingen binnen, maar verwacht ook dat er nog veel bij zal komen. Ik ga de studie- en studentenverenigingen benaderen, daar zit nog een grote groep studenten die wel een menig heeft, maar die niet laat horen. Ik hoop hen een spreekwoordelijke schop onder hun hol te geven, zodat ook zij zich meer met hun universiteit gaan bemoeien. Ik verwacht ergens in januari de eerste dialoogavond bij Crea te kunnen organiseren. En als het goed gaat daarna nog veel vaker, eens per maand zou heel mooi zijn. Maar daarnaast is Vrijplaats voor Verschil meer dan alleen een dialoogclubje. We willen samen met medestudenten nadenken over wat we nog meer kunnen betekenen om de meerstemmigheid binnen onze universiteit te bevorderen.’
Aanmelden voor Vrijplaats voor Verschil kan hier.