Nationalisten claimen homotolerantie als onderdeel van Nederlandse identiteit. De botenparade tijdens de Gay Pride wordt bijna net zo druk bezocht als Koningsdag. Daarmee kunnen we ons op de borst kloppen en ons onderscheiden van de barbaren die niet zo dol als wij zijn op de gay seks. Stiekem zijn dat we natuurlijk ook niet (zoenende mannen zijn al viesbah), maar we roepen heel hard van wel.

Toch wordt Orlando niet geframed als een aanslag op ons, op onze manier van leven, op het vrije Westen. De ‘wij’ is niet geraakt zoals mensen dat met Parijs en Brussel beleefden. Niet alleen waren de slachtoffers homo, het merendeel was ook nog van Latijns-Amerikaanse afkomst. Sommigen waren bovendien illegaal in de VS (met alle problemen van dien voor hun nabestaanden). Lastig lastig lastig. Ineens blijft het stil.

Homo’s zijn voor hetero’s een manier om goede sier te maken. Ze worden ingezet voor politiek gewin, bijvoorbeeld door rechts als stok om moslims mee te slaan. Voor de rest dienen ze onzichtbaar te zijn. De afgrijselijke daad van Mateen was misschien een unicum, de optelsom van een totaalgek met te makkelijke toegang tot wapens, maar antihomo- en antitransgeweld is ook hier dagelijks aan de orde.

Mateen schoot homo’s dood op een plek waar zij zich veilig waanden. Niet alleen zijn daden, maar ook de relatieve stilte van hetero’s na Orlando laten zien hoe precair en belangrijk zo’n plek is. Je hoeft van mij niet je ava te spikkelen uit leunstoelactivisme (liever niet zelfs), maar doe niet alsof homofobie iets is van verre landen of vreemde culturen.