Frans aan de UvA is nog steeds springlevend – en blijft springlevend
‘Aparte talenopleidingen aan de UvA lijken te verdwijnen,’ stond vorige week als kop boven een artikel in Folia. Een vervolg op de eerdere verontrustende berichten? Weer een opleiding Frans die het loodje dreigt te leggen als gevolg van de bezuinigingen? Zeker niet, betoogt Thom Westveer.
Wie de moeite neemt om na zo’n onheilspellende kop toch ook even de rest van het artikel te lezen komt tot de conclusie dat de boodschap toch wat genuanceerd moet worden. Behoorlijk zelfs: de opleiding Frans aan de UvA is springlevend en werkt hard aan de toekomst. Frans in alle facetten studeren aan de UvA blijft gewoon mogelijk, zij het onder een andere paraplu: niet meer als onderdeel van de Taal-, Cultuur- en Regiostudies, maar juist binnen een frisse nieuwe opleiding, waar op dit moment hard aan wordt gewerkt samen met de collega’s van de andere talenopleidingen. Een project waaraan al sinds een aantal jaren wordt gewerkt. Het is dus beslist geen haastklus.
Franstalige bagage
Juist het creëren van zo’n nieuwe opleiding geeft ons bij Frans de kans om nieuwe richtingen voor ons programma te ontwikkelen, zodat de studie Frans blijft aansluiten bij actuele thema’s en ook ruimte kan bieden aan nieuwe ontwikkelingen en interdisciplinaire samenwerking. En dat alles door de lens van onze eigen taal- en cultuurexpertise. Ook blijft de taalvaardigheid op hetzelfde niveau als nu, met een serie taalvaardigheidsvakken die vanuit de propedeuse doorlopen in het tweede en derde jaar van de bachelor, met daarnaast uiteraard taalspecifieke vakken in en over het Frans, en de mogelijkheid om een periode aan een Franse universiteit te studeren. Studenten hebben aan het einde dus nog steeds voldoende Franstalige bagage om aan de ingangseisen van bijvoorbeeld de educatieve master te voldoen.
Hoewel ik in eerste instantie zelf misschien wat sceptisch was tegenover het ontwikkelen van een nieuwe opleiding, zie mijn eerdere artikel in Folia, en vooral wat angst had voor het fenomeen ‘brede opleiding’, zie ik onze nieuwe opleiding nu als een kans, een mogelijkheid om de positie van het Frans te versterken. Sowieso gaat het bij de nieuwe opleiding absoluut niet om weer een brede opleiding waarbinnen taal alleen nog de rol heeft van een talencursus, maar juist om een samenhangend programma waarbinnen taal de verbindende factor is.
Vloeiende transitie
Ja, er gaan dingen veranderen en verandering is spannend en kan soms best lastig zijn, maar het gaat hier zeker wel om een verandering ten goede. Er is absoluut geen sprake van een bruuske opheffing van de talenopleidingen, er komt juist een vloeiende transitie naar een vernieuwde opleiding, die volgens plan in september 2029 van start moet gaan. Tot die tijd blijft onze huidige opleiding Frans sowieso actief en ook daarna blijft het gewoon mogelijk om Frans te studeren aan de UvA.
De opleiding Frans is en blijft dus springlevend aan de UvA. We hebben weliswaar pas geleden afscheid genomen van drie collega’s, maar daar staat tegenover dat het team in de laatste jaren juist is aangevuld met een nieuwe generatie. Van een sterfhuisconstructie is dus überhaupt geen sprake.
Als er één ding is dat taalwetenschappers (en andere taalspecialisten) weten, dan is het wel dat een taal die stilstaat een dode taal is. Een levende taal blijft zich continu aanpassen en verder ontwikkelen. En laat dat nu precies zijn wat er aan de UvA gaande is. Vive le français!
Thom Westveer is universitair docent Franse taalkunde aan de UvA.
