Vergunning nekt UvA-studenten van buiten de EU bij het zoeken naar een bijbaan
Een bijbaantje vinden voor naast de studie? Voor veel studenten is dat een kwestie van aankloppen bij de dichtstbijzijnde horecagelegenheid. Voor UvA-studenten van buiten de Europese Unie daarentegen, wacht een reis door de bureaucratische molen, die voor veel werkgevers reden is om af te haken. Deze studenten blijven daarom vaak maandenlang werkloos.
UvA-studenten van buiten de Europese Unie worstelen met het vinden van een baan naast hun studie. Dit blijkt uit gesprekken die Folia voerde met verschillende studenten uit Azië en Zuid-Amerika, en wordt tevens bevestigd door Nuffic, de organisatie voor internationalisering in het onderwijs. Dit heeft vooral te maken met het feit dat deze groep studenten een werkgever moeten zien te vinden die bereid is een tewerkstellingsvergunning (TWV) aan te vragen.
Het aanvragen van zo’n vergunning is namelijk verplicht om personeel van buiten de EU aan te mogen nemen. Maar voor werkgevers zitten er aan dit proces enkele haken en ogen. Zo duurt het vijf weken voor het UWV besluit of de vergunning wordt verleend, daarnaast kunnen studenten van buiten de EU zodra ze hun vergunning op zak hebben maximaal zestien uur per week werken. Veel werkgevers haken dan ook af, omdat de administratieve rompslomp niet op zou wegen tegen de beperkte hoeveelheid uren waarin de studenten daadwerkelijk inzetbaar zijn.
Volgens een woordvoerder van Nuffic worden vergunningen vaker aangevraagd door werkgevers ‘die bekend zijn met de TWV en de procedure, zoals instellingen of internationale bedrijven, dan een horecazaak die niet weet wat de procedure inhoudt. Dat is spijtig, want voor niet-gespecialiseerd werk is de TWV-procedure vaak geautomatiseerd.’
Let Us Werk!
Het is hierdoor voor UvA-studenten van buiten de EU geen zeldzaamheid dat zij maanden op zoek zijn naar werk, voordat ze een bereidwillige werkgever weten te vinden. Io Carpiso (23), student Global Arts, Culture and Politics, kreeg zelfs na een jaar solliciteren nog altijd nul op het rekest. Daarom begon de Filipijnse student op eigen houtje met het opbouwen van een catalogus van werknemers in Amsterdam, Amstelveen en Haarlem die wél bereid zijn personeel van buiten de EU aan te nemen. Begin dit jaar resulteerde die steeds verder uitbreidende lijst in de website Let Us Werk!, waar studenten op een kaart van de stad in één oogopslag zien bij welke bedrijven ze terecht kunnen.
‘Inmiddels hebben we zo’n vierhonderd à vijfhonderd werkgevers gemaild met de vraag of ze personeel van buiten de EU aannemen. Daarvan hebben er ongeveer honderd positief gereageerd. Die zijn allemaal op de website te vinden,’ aldus Carpiso.
Maanden op zoek
Dat ze zich genoodzaakt voelde een volledige website op te tuigen, is volgens Carpiso een duidelijk teken aan de wand. Alleen al binnen haar eigen netwerk aan de UvA barst het namelijk van de studenten met vergelijkbare verhalen. Zo zat ook psychologiestudent Alex Khieu (19) recent een half jaar zonder werk, voor ze uiteindelijk in de keuken van een Vietnamees restaurant aan de slag kon. ‘Het was steeds hetzelfde. Zodra ik bij een sollicitatie vertelde dat ik niet uit de EU kwam, kreeg ik niets meer te horen. Ik begon me op een gegeven moment zelfs af te vragen of ik mijn sollicitaties niet naar de verkeerde mailadressen stuurde.’
De studenten kennen de verhalen allemaal; studiegenoten die wél een EU-paspoort hebben lijken fluitend aan een baantje te komen, terwijl zij zelf al maanden op zoek zijn. ‘Dat ze ons niet aan willen nemen vanwege die vergunning, wordt nooit expliciet zo benoemd, maar er wordt soms wel op gehint. Werkgevers lijken het de tijd en moeite niet waard te vinden om te investeren in een parttime werknemer,’ aldus Khieu.
Grillen
Ook wanneer het wel lukt een werkgever te vinden die bereid is personeel van buiten de EU aan te nemen, zijn deze studenten overgeleverd aan de grillen van de baas. Zo duurt het soms wel maanden voordat de toegezegde vergunning ook daadwerkelijk wordt geregeld, en ook wanneer zij willen overstappen naar een nieuwe functie zijn ze afhankelijk van hun oud-werkgever, die de TWV in zo’n geval moet beëindigen.
Voor bachelorstudent Global Arts, Culture and Politics Hanh Nhu (22) uit Vietnam is dat de reden dat ze nu nog altijd zonder werk zit. Het is inmiddels vijf maanden geleden dat ze besloot te stoppen bij haar vorige werkgever, maar toen na maanden zoeken eindelijk een nieuwe baan in zicht leek, bleek dat haar oude werkgever haar TWV nooit had ingetrokken. Daardoor kon ze nergens anders aan de slag. ‘Ik was al die tijd gewoon blijven solliciteren, omdat ik niet wist dat ik nog als werknemer was aangemeld bij mijn vorige werkgever. Uiteindelijk is mijn vergunning daar pas een maand geleden beëindigd,’ aldus Nhu.
