Deze drie UvA’ers dingen mee naar een Kamerzetel
Tweede Kamerverkiezingen zijn natuurlijk altijd spannend, maar deze drie UvA’ers zullen de peilingen de komende dagen al helemaal met bovengemiddelde interesse in de gaten houden. Op 29 oktober vinden zij immers hun eigen namen terug op het stembiljet. Ze stellen zich hier alvast voor.
Bjorn Beijnon
‘In 2019, toen Forum voor Democratie de Provinciale Statenverkiezingen won, heb ik me aangesloten bij Volt, omdat ik schrok van het momentum van de populistische politiek. Ik was op zoek naar een radicaal progressief tegengeluid. Volt was op dat moment nog niet zo aanwezig in de nationale politiek, maar ik had de partij wel op m’n netvlies vanwege de Europese verkiezingen.’
Naam: Bjorn Beijnon
Partij: Volt (#5)
Leeftijd: 31 jaar
UvA: PhD-onderzoeker naar de invloed van grote Amerikaanse techbedrijven
Woonplaats: Den Bosch
Politiek voorbeeld: Jacinda Ardern (Voormalig premier van Nieuw-Zeeland)
‘Hoewel ik op het gebied van onderwijs ook veel van mezelf herkende in een partij als D66, sprak vooral de Europese eenheid die Volt uitstraalde mij heel erg aan. Het gaat de laatste jaren veel over het individu, het neoliberale wereldbeeld waarbij we niet meer naar elkaar omkijken. Maar ik geloof dat we als Europa juist een gezamenlijke, eenduidige boodschap nodig hebben om verandering teweeg te brengen. Samen sta je sterker.’
‘Ik werk al lang in het onderwijs, en zie dat Den Haag op dit thema geen duidelijke visie heeft. Iedereen komt daardoor bedrogen uit. Dan heb ik het niet alleen over de bezuinigingen – waar ik me uiteraard ook zorgen over maak –, maar er ontbreekt ook visie wat betreft de bekostiging van het hoger onderwijs. Ik denk dat we daarbij veel meer zouden moeten kijken naar kwalitatieve maatstaven, de impact van het onderwijs op de samenleving, en minder naar kwantitatieve criteria als het aantal diploma’s en publicaties.’
Zondebok
‘Ik vind het ook erg zorgelijk hoe de internationale student nu tot zondebok wordt gemaakt. Er is de afgelopen jaren gewoon niet genoeg gebouwd, terwijl er wél werd gevraagd actief buitenlandse studenten te werven voor een stabiele financiële instroom. Dat er nu scheefgroei is ontstaan, is niet de schuld van die studenten, maar hun sociale veiligheid komt er wel door in het geding.’
‘Dat ik mij nu kandidaat heb gesteld is niet omdat ik altijd al per se carrière in de politiek heb willen maken, maar het voelt vooral gewoon als een logische stap. Ik merk dat ik door mijn ervaring specifieke kennis in huis heb waarvan ik denk dat die waardevol kan zijn in de politiek. Een toekomst als lijsttrekker? Dat weet ik echt nog niet. Als ik zie wat Laurens Dassen doormaakt… het is nogal een offer. Voorlopig is het gewoon toeleven naar de verkiezingen en campagne voeren. Gelukkig ben ik niet zo actief op sociale media, dat scheelt voor mijn gemoedstoestand. Ik ben vooral bezig met waar ik goed in ben: opinies schrijven, flyeren, verbinden.’
Naam: Shadi Nikshomar
Partij: GroenLinks/PvdA (#40)
Leeftijd: 22
UvA: Masterstudent filosofie
Woonplaats: Almere
Politiek voorbeeld: Zohran Mamdani (Burgemeesterskandidaat New York)
Shadi Nikshomar
‘Al op m’n veertiende stond ik voor het eerst in een GroenLinks-jasje in mijn wijk campagne te voeren. Ik was toen nog te jong om lid te kunnen zijn, maar mijn persoonlijke geschiedenis zorgde voor een enorme motivatie. Ik woonde samen met mijn moeder, zij is als politiek vluchteling uit Iran naar Nederland gekomen, en hier chronisch ziek geworden. Nu is er in Nederland gelukkig een sociaal vangnet, maar omdat ik thuis degene was die de taal het best beheerste, kwamen alle brieven van de gemeente meteen bij mij terecht. Toen ik een aanvraag deed voor haar huishoudelijke hulp, werd die in eerste instantie afgewezen. Uiteindelijk heb ik een bezwaarschrift geschreven, en toch gelijk gekregen. Toen mijn buurvrouw daar achter kwam, vroeg ook zij om mijn hulp met het schrijven van een bezwaarschrift.’
‘Het leerde mij het volgende: ja, Nederland is een rijk land, maar wel een land waarin sommige mensen afhankelijk zijn van het schrijfvermogen van een dertienjarig kind om aan bepaalde basisbehoeftes te komen. Ik vind dat we te veel kijken naar waar iemand recht op heeft, en te weinig naar wat iemand nodig heeft. Daarom ben ik lid geworden van GroenLinks, een partij die zich echt inzet voor een toegankelijke overheid, en verder wil kijken dan de regels.’
Onzinnige wetgeving
‘Ik denk dat politiek heel persoonlijk is, en er is niet één juiste manier om politiek te bedrijven. Daarom is het belangrijk dat er verschillende stijlen en soorten mensen vertegenwoordigd zijn in de Tweede Kamer. Ik weet uit eigen ervaring wat er gebeurt wanneer het systeem niet aansluit op de realiteit. Dat perspectief neem ik mee. Het armoedebeleid wordt nu grotendeels vastgesteld door mensen die nooit iets te maken hebben gehad met de uitvoering van die regels. Daardoor ontstaat er scheve, onzinnige wetgeving. Ik denk dat we meer mensen in de Tweede Kamer nodig hebben die weten wat die regels in de praktijk betekenen.’
‘Wat het hoger onderwijs betreft ben ik bang dat doorleren langzaam maar zeker onbetaalbaar begint te worden. Banen in het onderwijs dreigen te verdwijnen en de toekomst van wetenschappelijk talent is onzeker, terwijl dat talent juist zo essentieel is om maatschappelijke problemen het hoofd te kunnen bieden. Investeren in onderwijs betekent niet investeren in boeken, maar investeren in mensen, in onze toekomst. Als we zo doorgaan met bezuinigen schieten we onszelf in de voet. We moeten naar de lange termijn durven kijken.’
Naam: Lamba Neshan
Partij: DENK (#33)
Leeftijd: 22
UvA: Bachelorstudent rechtsgeleerdheid
Woonplaats: Dordrecht
Politiek voorbeeld: Stephan van Baarle (Fractievoorzitter van DENK)
Lamba Neshan
‘Ik ben lid geworden van DENK, omdat ik zie dat het de partij is die zich het actiefst inzet tegen racisme en discriminatie. Zelf heb ik daar op school ook mee te maken gehad. Ik kan me nog goed herinneren dat ik op een dag in de klas zat, en er een video werd afgespeeld waarin Hitler voorbij kwam. Achteraf insinueerde de docent dat ik iets tegen Joden zou hebben, en daarom niet goed op zat te letten. Ik was één van de weinige leerlingen van kleur op die school, en was verbaal nog niet zo sterk dat ik me ertegen kon weren, maar ik vond dat enorm kwetsend. Dat is echt een moment geweest dat mij heeft getriggerd om me voor de politiek in te zetten.’
‘Ik sta nu op plek 33, dus is het behalen van een zetel misschien niet direct realistisch. Toch ben ik er voor honderd procent van overtuigd dat ik de kwaliteiten heb. Qua ervaring ben ik natuurlijk niet te vergelijken met Kamerleden die er al twintig jaar zitten, maar dat kan ook juist mijn kracht zijn. Ik ben een jonge vrouw, daarvan zijn er op dit moment niet genoeg vertegenwoordigd in de politiek. Met mijn leeftijd kan ik bijdragen aan de diversiteit die we willen zien in de Tweede Kamer.’
Eerste vrouwelijke fractievoorzitter
‘Als het me lukt om in de Kamer te komen, ga ik vol voor kansengelijkheid en rechtvaardigheid, vooral in het onderwijs. Jongeren zijn de toekomst, dus dat is waar we moeten beginnen. Zo zijn er veel jongeren die geen stage weten te vinden door hun achternaam of afkomst, daarbij moeten we ingrijpen. Bijvoorbeeld door vanuit de overheid een stagegarantie te bieden, en meer toezicht te houden op de bedrijven en instellingen die de stageplekken moeten toekennen.’
‘Studiegenoten reageren trots op mijn kandidatuur. De UvA staat natuurlijk bekend om de vele acties en protesten die er worden gevoerd voor de Palestijnen. Omdat DENK de partij is die zich daar het actiefst voor inzet, merk ik dat we de laatste jaren populairder worden onder jongeren. Wat mijn eigen politieke toekomst betreft, droom ik zonder grenzen. Als het nu niet lukt om erin te komen, ben ik ervan overtuigd dat er in de toekomst wel een dag komt dat ik Tweede Kamerlid word. En wellicht word ik dan ooit wel de eerste vrouwelijke fractievoorzitter van de partij, dat zie ik wel zitten.’
