Deze week opende Diana Gambier (61) de tweede vestiging van haar Afro-Surinaamse veganrestaurant The Old Soul in Lab42. Een poging van de UvA om de catering duurzamer en betaalbaarder te maken. ‘We hebben de prijs afgelopen week al verlaagd, want mensen schrokken toch wel bij de kassa.’
Het hoekcafé van het nog gloednieuwe gebouw Lab42 heeft wat kleur op de wangen gekregen. Schilderijen op de bar, kunstbloemen en muurschilderingen vrolijken de eerder zo steriele ruimte op. Kok en eigenaar Diana Gambier (61) bracht ze in. Sinds deze week bestiert ze het café.
Diana, hoe kwam je hier terecht?
‘In mijn restaurant The Old Soul op de Hobbemakade in Oud-Zuid kreeg ik bezoek van Cirfood (cateraar van de UvA red.). Zij vertelden me dat ze zochten naar een plantaardig concept voor de UvA en vroegen of ik interesse had. Later bleek dat een gast in ons restaurant tegen Cirfood had gezegd: jullie moeten haar vragen! Ik weet nog steeds niet welke UvA-medewerker dat was.’
Lang werkte je als kwaliteitsmanager bij KPN. Waarom besloot je het roer om te gooien?
‘Ik werd steeds ongelukkiger in wat ik deed en vroeg me steeds vaker af: is dit het dan. Ik hoefde niet na te denken over geld, maar ik miste iets. Het creatief zijn, met m’n handen werken. Ik deed al vijftien jaar Surinaamse catering en dat wilde ik uitbreiden. Toen een reorganisatie mijn afdeling bereikte heb ik gezegd: ik ga.’
Waarom kook je vegan?
‘Ik was zelf al gestopt met het eten van rood vlees, vanwege alles wat er met dieren aan de hand is: varkenspest, gekkekoeienziekte, vogelgriep… ik wilde dat niet in m’n lichaam hebben. En een traditioneel Surinaams restaurant zag ik niet zitten, wat voeg je dan toe? Ik wilde onderscheidend zijn. Toen zei m’n dochter: waarom doe je niet plantaardig? Toen ben ik me gaan verdiepen in: tofu, tempé en bonen. Voor de bakkeljauw (gezouten en gedroogde kabeljauw die in de heri heri wordt gegeten) gebruik ik jackfruit met noribladen en oesterzwammen.’
Wat is je favoriete gerecht?
‘De pom. Een Surinaamse ovenschotel met Creools-Joodse wortels. Het is gemaakt van de pomtayer, een knol uit Zuid-Amerika.’
Hoe wordt op het veganistische eten gereageerd?
‘Vooral in de Surinaamse gemeenschap is men sceptisch, omdat we heel veel vlees eten, met name kip. Veel mensen kunnen zich niet voorstellen dat plantaardig eten smaakvol is, maar wij bewijzen het tegendeel. Ui, knoflook, piment en Madame Jeanette (peper red.) geven heel veel smaak.’
‘Maar over het algemeen zijn de reacties positief. Al is er een enkeling bij de koffie die bij het aanbod van amandelmelk, havermelk en sojamelk zegt: heb je geen normale melk? Ik wil dan heel graag zeggen: “maar dit is normaal?”. Maar we hebben koemelk nu toch maar toegevoegd, we willen ook geen mensen uitsluiten.’
‘Wel nodigen we mensen uit om plantaardig eten gewoon te proberen. Veel mensen gaan bij voorbaat al met hun hakken in het zand. Maar probeer het eens, en oordeel later.’
Hoeveel kost een lunch en hoe houd je het betaalbaar?
‘Tussen de 8 en de 12 euro ben je hier kwijt voor een goede lunch. We hebben een warm buffet met salades. Voor € 2,90 per 100 gram kun je alles eten wat er staat. We hebben de prijs afgelopen week al verlaagd, want mensen schrokken toch wel bij de kassa.’
‘We willen het betaalbaar houden voor studenten. Daarom proberen we lokaal in te kopen en langs te gaan bij de boeren. Dat is betaalbaarder dan bij de groothandels. Maar goed, ik moet wel mijn personeel betalen en mijn hypotheek.’
‘Want dat is uiteindelijk mijn doel: de veganistisch Afro-Surinaamse keuken toegankelijk maken voor iedereen. Iedereen kent roti, maar bijna niemand kent de Creoolse moksi alesi, gemixte rijst met bonen of groenten.’
Loopt het al een beetje?
‘We zijn nieuw en we moeten er wel wat aan gaan doen om hier bekendheid te krijgen. Niet alleen bij UvA-medewerkers en studenten maar ook in de buurt. Ik wil gewoon dat mensen hier lekker komen eten en dat het hier met de lunch tjokvol is: dat is mijn wens. En we zijn nog hard opzoek naar studenten die willen werken in het restaurant: hier en aan de Hobbemakade. Dus bij deze: solliciteer.’