De Muppets zijn weer helemaal terug. Momenteel word je doodgegooid met de kleurrijke poppenpersonages op billboards, via reclamespotjes en natuurlijk in de supermarkt. De directe aanleiding is de Nederlandse première van de nieuwe film The Muppets, maar het mag duidelijk zijn dat er grootse plannen zijn voor een nieuwe reeks vervolgfilms en andere spin-offproducten. Voor de generatie die opgroeide met The Muppet Show op televisie is dit de terugkeer van geliefde personages, voor jongere mensen is het wellicht de eerste kennismaking met een mediafenomeen met een lange geschiedenis.
Poppenspeler Jim Henson ontwikkelde vanaf het eind van de jaren vijftg zijn meest herkenbare poppenpersonages Kermit en Rowlf tijdens zijn vele gastoptredens bij verschillende variété-programma's op televisie. Dit mondde in 1969 uit in de ontwikkeling van het wereldberoemde tv-programma Sesame Street, waar Hensons poppen samen met een kleine groep acteurs en actrices educatief amusement voor kleine kinderen boden. De opzet was om kinderen uit sociaal-economische probleemgebieden via het televisiemedium bij te scholen, al bleek deze idealistische opzet minder effectief dan gehoopt: rijke blanke kinderen in de buitenwijken bleken veel vaker naar Sesamstraat te kijken dan de kansarme kinderen in sociale woonwijken, en vergrootten daarmee in veel gevallen juist de voorsprong die ze al hadden.
De immer ambitieuze Henson wilde met zijn poppenfabriek echter veel meer doen dan kindertelevisie produceren. Zijn ervaring als gastspeler bij komische programma's voor volwassenen als The Tonight Show en Saturday Night Live overtuigden hem van het idee dat een poppenprogramma ook op primetime een succes kon zijn. Geen enkele Amerikaanse zender wilde The Muppet Show financieren, maar toen hij in Engeland een investeerder vond, werd er een eerste reeks afleveringen geproduceerd, die vervolgens wereldwijd een fenomeen werden - ook bij volwassenen.
De formule van een wekelijkse gastartiest op bezoek bij een bont gezelschap van absurde poppen sloeg meteen aan bij het grote publiek. Van 1978 tot 1983 werden er vijf seizoenen memorabele televisie geproduceerd, waarin een zorgvuldige balans werd gezocht tussen sarcasme, bewust flauwe grappen en woordspelingen en innemend sentiment. Kinderen lieten zich betoveren door de kleurrijke poppen en vrolijke liedjes, terwijl volwassenen massaal vielen voor de vaak geraffineerde humor en subtiele karakteriseringen. Jim Henson en zijn vaste medewerker Frank Oz, samen bij Sesamstraat ook verantwoordelijk voor Bert en Ernie, wisten poppen als Kermit, Miss Piggy, Fozzie Bear, Sam the Eagle, The Swedish Chef en Statler & Waldorf zo veel persoonlijkheid te geven dat de poppen op het scherm meestal levensechter leken dan de beroemde gastartiesten.
Na het overlijden van Jim Henson in 1990 werden de Muppets aangekocht door de Disney-studio en werden er verschillende films en tv-producties gemaakt - met wisselend succes. De nieuwe film The Muppets is nu verreweg de meest ambitieuze poging om de karakters nieuw leven in te blazen. In dit geval is dat gedaan door voor het eerst weer terug te gaan naar de formule van de oude serie en de eerste Muppet-films. Maar zonder Jim Henson (en dit keer ook zonder Frank Oz) ontbreekt de kern die alle chaos bij elkaar kon houden. Kermit zonder Henson die hem 'speelt' is net zoiets als een Michael Jackson-imitator: hoe goed iemand ook is in het nadoen van het origineel, het resultaat mist dat unieke ingrediënt dat het origineel bijzonder maakte. Gelukkig is Wim T. Schippers, die sinds jaar en dag de Nederlandse stem van Kermit inspreekt, nog steeds springlevend, en heeft de beroemdste kikker ter wereld in de ingesproken versie nog altijd een stem die door nostalgische fans authentiek genoemd mag worden.
Poppenspeler Jim Henson ontwikkelde vanaf het eind van de jaren vijftg zijn meest herkenbare poppenpersonages Kermit en Rowlf tijdens zijn vele gastoptredens bij verschillende variété-programma's op televisie. Dit mondde in 1969 uit in de ontwikkeling van het wereldberoemde tv-programma Sesame Street, waar Hensons poppen samen met een kleine groep acteurs en actrices educatief amusement voor kleine kinderen boden. De opzet was om kinderen uit sociaal-economische probleemgebieden via het televisiemedium bij te scholen, al bleek deze idealistische opzet minder effectief dan gehoopt: rijke blanke kinderen in de buitenwijken bleken veel vaker naar Sesamstraat te kijken dan de kansarme kinderen in sociale woonwijken, en vergrootten daarmee in veel gevallen juist de voorsprong die ze al hadden.
De immer ambitieuze Henson wilde met zijn poppenfabriek echter veel meer doen dan kindertelevisie produceren. Zijn ervaring als gastspeler bij komische programma's voor volwassenen als The Tonight Show en Saturday Night Live overtuigden hem van het idee dat een poppenprogramma ook op primetime een succes kon zijn. Geen enkele Amerikaanse zender wilde The Muppet Show financieren, maar toen hij in Engeland een investeerder vond, werd er een eerste reeks afleveringen geproduceerd, die vervolgens wereldwijd een fenomeen werden - ook bij volwassenen.
De formule van een wekelijkse gastartiest op bezoek bij een bont gezelschap van absurde poppen sloeg meteen aan bij het grote publiek. Van 1978 tot 1983 werden er vijf seizoenen memorabele televisie geproduceerd, waarin een zorgvuldige balans werd gezocht tussen sarcasme, bewust flauwe grappen en woordspelingen en innemend sentiment. Kinderen lieten zich betoveren door de kleurrijke poppen en vrolijke liedjes, terwijl volwassenen massaal vielen voor de vaak geraffineerde humor en subtiele karakteriseringen. Jim Henson en zijn vaste medewerker Frank Oz, samen bij Sesamstraat ook verantwoordelijk voor Bert en Ernie, wisten poppen als Kermit, Miss Piggy, Fozzie Bear, Sam the Eagle, The Swedish Chef en Statler & Waldorf zo veel persoonlijkheid te geven dat de poppen op het scherm meestal levensechter leken dan de beroemde gastartiesten.
Na het overlijden van Jim Henson in 1990 werden de Muppets aangekocht door de Disney-studio en werden er verschillende films en tv-producties gemaakt - met wisselend succes. De nieuwe film The Muppets is nu verreweg de meest ambitieuze poging om de karakters nieuw leven in te blazen. In dit geval is dat gedaan door voor het eerst weer terug te gaan naar de formule van de oude serie en de eerste Muppet-films. Maar zonder Jim Henson (en dit keer ook zonder Frank Oz) ontbreekt de kern die alle chaos bij elkaar kon houden. Kermit zonder Henson die hem 'speelt' is net zoiets als een Michael Jackson-imitator: hoe goed iemand ook is in het nadoen van het origineel, het resultaat mist dat unieke ingrediënt dat het origineel bijzonder maakte. Gelukkig is Wim T. Schippers, die sinds jaar en dag de Nederlandse stem van Kermit inspreekt, nog steeds springlevend, en heeft de beroemdste kikker ter wereld in de ingesproken versie nog altijd een stem die door nostalgische fans authentiek genoemd mag worden.
