‘Kunt u het in tweede termijn wat kort houden? Ik had erop gerekend dat de zitting zo’n driekwartier zou duren en inmiddels is het al bijna twee uur later.’ Ook de rechter vindt het na een wel erg lange eerste termijn voor een kortgedingzitting tijd om voort te maken. Tijdens de rechtszaak vanochtend rond de kraak van het Spinhuis, leken er met name in de voorbereidingen allerlei onzorgvuldigheden te hebben plaatsgevonden. Resultaat van de eerste zitting is dan ook dat er volgende week vrijdag een tussenzitting plaatsvindt en er op 7 november, precies twee maanden na de kraak, een uitspraak volgt.

Hoe zat het ook al weer? Op 7 september kraakten studenten de leegstaande Common Room van het Spinhuis. Dat is de UvA een doorn in het oog omdat de onderhandelingen met de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) over de verhuur van het Oost-Indisch Huis, Bushuis en Spinhuis juist deze zomer in een stroomversnelling raakten. De UvA probeerde met de krakers te onderhandelen om ervoor te zorgen dat ze vrijwillig zouden vertrekken, maar tevergeefs. Ter zitting bleek zelfs dat de krakers was aangeboden te verhuizen naar het BG5-gebouw op het Binnengasthuisterrein, maar dat werd door de krakers afgewezen. Ze zouden geen vrije toegang hebben, er is geen bar, er liggen lokalen omheen waardoor geluidsoverlast kan ontstaan en ze zouden er in februari al uit moeten, zo motiveerden de krakers hun afwijzing.

Spoedeisend belang
Inhoudelijk draait de zitting met name om de vraag in hoeverre de UvA een spoedeisend belang heeft bij de zaak. Moet er daadwerkelijk snel met asbestsanering worden begonnen en zijn de toekomstplannen voor het Spinhuis voldoende realistisch en concreet genoeg? Als er geen spoedeisend belang bestaat, zal de kortgedingrechter de zaak doorverwijzen naar de gewone civiele rechtbank en kan het maanden duren alvorens er een uitspraak volgt. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de UvA er alles aan deed dat belang aan te tonen en de studenten dat vooral ontkenden.

Vergeten
Dat deden zij in een zitting die erg rommelig verloopt. Allereerst is er discussie over de stukken die volgens de UvA het belang van de asbestsanering zouden moeten aantonen. Die werden te laat naar de tegenpartij gestuurd en bovendien heeft de rechter ze niet onder ogen gekregen. De advocaat van de Spinhuiskrakers was echter eveneens vergeten een bewijsstuk, namelijk de rechterlijke uitspraken waar hij zijn betoog op baseert, op tijd te verzenden.

Daar komt nog bij dat er lang wordt gesproken over de vraag of de gedaagden wel daadwerkelijk deel uitmaakten van het Spinhuis Collectief. De UvA dagvaardde alle studenten die het Wob-verzoek omtrent de toekomst van het Spinhuis ondertekenden en die zij in haar studentenadministratie kon traceren, maar enkelen van hen stellen ter zitting dat zij niets met het Spinhuis te maken hebben. Het getouwtrek daarover deed de spoedige behandeling van de zaak weinig goed.

Lees hieronder het verloop van de zaak nog eens na.