Vrouwenspreekuur Amsterdam UMC succesvol: ‘wachtlijst van vier tot vijf maanden’
Het vrouwenspreekuur bij Amsterdam UMC, bedoeld voor laagdrempelig advies over vrouwspecifieke klachten, is populairder dan verwacht. Momenteel staan er 290 vrouwen op de wachtlijst. ‘Het aantal aanmeldingen is overweldigend.’
Nadat Amsterdam UMC het vrouwenspreekuur op het intranet aankondigde, stroomden de aanmeldingen zó snel binnen dat het planningsysteem vastliep. Sinds het vrouwenspreekuur in januari van start ging, zijn al 275 vrouwen langsgeweest. Gynaecoloog Felicia Yarde en artsonderzoeker Isa Bijlo, die samen het spreekuur uitvoeren, hadden niet verwacht dat het zo’n storm zou lopen. Yarde: ‘Er is een wachtlijst van vier tot vijf maanden.’
Het idee voor het vrouwenspreekuur kwam voort uit een onderzoek dat mede werd geïniteerd door Judith Huirne, hoogleraar bij Amsterdam UMC. Wat bleek: vrouwspecifieke aandoeningen hebben een grote impact op de kwaliteit van leven. Vrouwen melden zich bovendien vaak ziek vanwege deze klachten. Tien procent van het kortdurend ziekteverzuim wordt veroorzaakt door cyclusgerelateerde klachten.
Medewerkers van het ziekenhuis kunnen langskomen voor het eenmalige consult als ze last hebben van menstruatiegerelateerde-, hormonale- en/of bekkenbodemklachten. Het vrouwenspreekuur – dat drie dagen per week wordt gehouden – heeft als doel snel een oorzaak te vinden en medewerkers gericht advies te geven. Dat er animo is, verbaast Yarde niet: ‘Vrouwen lopen gemiddeld zeven tot acht jaar met hun vrouwspecifieke aandoeningen rond, en hebben vaak al meerdere zorgverleners bezocht voordat ze de juiste diagnose krijgen.’
Een pleister op de wond
Wanneer vrouwen dan eindelijk weten waar hun klachten vandaan komen, wordt er vooral aan symptoombestrijding gedaan – een pleister op de wond. ‘Er is nu vaak nog geen gerichte behandeling om vrouwspecifieke aandoeningen te voorkomen of genezen,’ vertelt Yarde. Dat komt volgens de arts door een kennistekort over vrouwengezondheid: in schoolboeken, de medische zorg en wetenschap ontbreekt ieder spoor.
Ook het kabinet vindt dat vrouwengezondheid serieuzer genomen moet worden. Deze zomer riep het ministerie van Volksgezondheid in de Nationale Strategie Vrouwengezondheid op meer onderzoek te doen naar vrouwspecifieke aandoeningen deze zorg te prioriteren. Amsterdam UMC doet al enkele jaren onderzoek naar dit thema. ‘Elke vrouw krijgt gedurende haar leven minimaal één vrouwspecifieke aandoening,’ zegt Yarde. ‘Toch gaat het meeste onderzoeksgeld in Nederland nog altijd naar aandoeningen die vooral op latere leeftijd voorkomen. Terwijl vrouwen juist op jonge leeftijd klachten krijgen – in de periode dat ze studeren, stagelopen of werken. Die impact werkt vaak hun hele leven door en draagt bij aan de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen in gezondheid.’
Taboe
Onderzoek naar vrouwengezondheid moet ook het taboe dat op vrouwspecifieke klachten rust doorbreken. En dat taboe is enorm, weet Yarde: dat blijkt uit een rapport van de Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie. ‘We horen dit ook terug in de spreekkamers.’
Een bijkomend voordeel van het vrouwenspreekuur is dat medewerkers zich minder schamen om hun klachten te bespreken. ‘Vrouwen vertellen ons dat ze vaak lang met klachten rondlopen, omdat ze denken dat het er nu eenmaal bij hoort,’ zegt de arts. ‘Maar doordat ze in de wandelgangen horen dat meer vrouwen naar het consult gaan, durven ze ook een afspraak te maken. Het wordt bespreekbaar op de werkvloer, want ze weten: ik ben niet de enige.’
