Magdalena Styś | Een bachelorstudent heeft geen GenAI nodig
Voor studenten die AI gebruiken tijdens hun studie, heeft columnist Magdalena Styś geen goed woord over. ‘Als je niet van plan bent om zelf iets te leren, is het dan niet ontzettend zonde om duizenden euro's en alle stress rondom huisvesting te besteden aan een opleiding waarbij je de computer al het studiewerk laat doen?’
Je mond houden tijdens gesprekken met nieuwe kennissen kan verrassend kwetsbare bekentenissen opleveren. In mijn twee jaar aan de UvA heb ik studenten ontmoet die zonder enige schroom toegeven dat ze large language models (LLM’s) gebruiken om hun tentamens te maken en essays te schrijven, of – in een extreem geval – doen alsof ze advies krijgen van historische figuren.
Ik geef graag toe dat ik geen ervaring heb met hoogstaand onderzoek binnen de meeste academische disciplines. Ik kan me best voorstellen dat er binnen de academische wereld zeer productieve toepassingen van GenAI bestaan waar ik geen weet van heb. Het gebruik van AI bij de opsporing van kanker schiet me bijvoorbeeld te binnen. Ik heb echter wel een redelijk goed beeld van het niveau van inspanning en vaardigheden dat een bacheloropleiding vereist, en ik geloof niet dat er op dat niveau een goede verklaring bestaat voor het gebruik van large language models of andere vormen van GenAI.
Rekenmachine
Academisch gezien is het vergelijkbaar met het gebruik van een rekenmachine bij wiskunde op de basisschool: natuurlijk besteed je een vaardigheid uit aan een machine die dat de rest van je leven voor je kan doen, maar daarmee mis je volledig het punt van de opdracht. Het belangrijkste verschil tussen die twee is dat een rekenmachine vrijwel nooit zal hallucineren dat 2+2=5. Net zoals je bij staartdelingen of het vermenigvuldigen van breuken niet wordt gevraagd om de opdracht uit te voeren omdat je verwacht wordt de rest van je leven staartdelingen te maken, hoef je ook geen leesverslagen te schrijven omdat je dat later nog voortdurend zult moeten doen.
Elke keer dat je een opdracht uitbesteedt aan een LLM, ontneem je jezelf niet alleen de kans om kennis op te doen, maar ook de mogelijkheid om je kritisch denkvermogen te ontwikkelen. Dat is des te onbegrijpelijker als je bedenkt dat je collegegeld betaalt om hier te studeren. Als je niet van plan bent om zelf iets te leren, is het dan niet ontzettend zonde om drie jaar, duizenden euro's en alle stress rondom huisvesting te besteden aan een opleiding waarbij je de computer al het studiewerk laat doen? Een diploma vervalsen is op dat punt toch een stuk efficiënter?
Ethische bezwaren
Moreel gezien betekent het gebruik van de meeste vormen van GenAI dat je vrijwillig gegevens (of geld, in het geval van betaalde abonnementen) beschikbaar stelt aan modellen die worden beheerd door bedrijven die onder andere extreemrechtse bewegingen financieren en honderdduizenden bomen kappen om ruimte te maken voor datacenters. Zelfs als je sceptisch bent over de omvang van de milieuschade die GenAI veroorzaakt, zorgt de verwevenheid van de sector met dubieuze politieke projecten ervoor dat de ethische bezwaren veel verder reiken dan alleen milieukwesties.
Een veelgehoord tegenargument op deze redenering is dat een groot deel van ons dagelijks leven op vergelijkbare wijze moreel dubieus is, bijvoorbeeld door uitbuiting in de mode-industrie en andere vormen van schadelijk gedrag. Het belangrijkste verschil is echter dat het gebruik van GenAI iets nieuws is dat je bewust aan je leven toevoegt. Dat is aanzienlijk gemakkelijker te vermijden dan afstand te doen van zaken die al diep verweven zijn met de structuur van ons dagelijks leven.
Zolang mensen studeren, zullen ze manieren blijven zoeken om hun werklast te verminderen. Overweeg de volgende keer misschien een hulpmiddel te gebruiken dat niet betrokken is bij beïnvloeding van verkiezingen. Of op zijn minst een hulpmiddel dat niet bronnen verzint.
