Magazine | De toekomstige generatie – wie zijn dat?

Beste eerstejaarsstudenten, in jullie ogen ben ik misschien vrij oud, maar: wij behoren allen tot de ‘toekomstige generatie’.
 
Wetten over duurzaamheid verwijzen veelvuldig naar toekomstige generaties. We moeten klimaatverandering voorkomen voor present and future generations. Toekomstige generaties betekent: mensen die nog niet geboren zijn. Dat levert een juridisch probleem op, want je kan pas naar de rechter stappen als je er al bent. In de filosofie heet dit the non-identity problem: je weet nog niet wie de toekomstige generaties zijn of wat ze vinden, daarom kun je ze nu nauwelijks vertegenwoordigen. In klimaatrecht-uitspraken zie je rechters ermee worstelen: toekomstige generaties worden wel vaak vermeld, maar hun rechten worden niet als zodanig ingeroepen.
 
Tegelijkertijd: veel juridische documenten waarin toekomstige generaties worden genoemd, dateren uit de jaren ’70 en ’80. Toen was ook ik nog niet geboren! Werden wij allemaal toen dan niet bedoeld met ‘toekomstige generaties’?
 

Maya-gemeenschappen
Jazeker, bevestigde de Human Rights Committee vorig jaar in een zaak tegen Guatemala, dat inheemse Maya-gemeenschappen van hun traditionele land verdreef tijdens gewapende conflicten in de jaren ’80. Dat was namelijk niet alleen een mensenrechtenschending van de mensen die toentertijd fysiek werden verdreven, maar ook van hun kinderen én kleinkinderen die elders zouden moeten opgroeien – en die dus nog een ‘toekomstige generatie’ waren tijdens het verdrijven zelf.
 
Kortom, met terugwerkende kracht kunnen wij nu wel degelijk onze rechten als toekomstige generatie van toen inroepen bij de rechter. Dat gaat ongetwijfeld meer gebeuren in rechtszaken: wij waren de toekomst. En dat zijn we nog steeds.
 
Laura Burgers is universitair docent rechten en onderzoekt klimaatrechtszaken, rechten van de natuur en van toekomstige generaties. Deze column verscheen eerder in ons magazine.