Weekgast Vladimir Nedovic
Vladimir Nedovic (30) is promovendus bij Intelligent Systems Lab Amsterdam (ISLA) aan de FNWI. Samen met collega-promovendus Roberto Valenti (29) bedacht hij Visual Interactive Advertising, waarmee ze de finale hebben gehaald van de Science Park Nieuwe Ideeën Competitie. De winnaar wordt op 20 mei bekendgemaakt.
Vrijdag 21 mei
De jury komt terug en Mirjam van Praag leest de beslissing. Ik ben teleurgesteld dat wij niet in de top-3 zitten. Raveendran Shiju wint. Zeker verdiend. Maar de woorden van de juryleden (hoe ze beïnvloed zijn door het ‘alleen-mensheid-niet-ik’ verhaal van Shiju) zetten me aan het denken: Nederlanders zijn makkelijk verkocht, je moet altruïsme beloven (ik vertrouw Shiju, maar ik denk aan al die Balkan- en andere bullshitters). Oké, weer iets belangrijks geleerd.
Wel winnen wij de publieksprijs, met ongeveer 35 procent van alle stemmen. Dat valt mee, wij krijgen een cheque van € 1000. We gaan het vieren met vrienden en collega's. Een van de juryleden vraagt me of Montenegro een stad of een land is. No comment.)
Een belangrijke dag (en stap) staat achter ons.
Morgen komen mijn collega's (de ‘kamerleden' – in mijn 'gebroken Nederlands') langs voor Balkaneten. Roberto's begeleider herinnert zich nog een van de moeilijkste woorden van mijn taal van de jaren tachtig toen hij naar Joegoslavië ging: cevapcici. En dat ga ik voor ze klaarmaken. Proost!
Donderdag 20 mei
En daar komt hij. De dag van de Nieuwe Ideeën Competitie.
Maar, er kwam een e-mail van Roberto, om 06:38 geschreven. Hij kon niet slapen en zou laat op het werk zijn (hij werkte wel mee aan de pitch).
Tegen 11.00 had ik de tekst van de pitch klaar. Roberto zei dat hij zich niet lekker voelde, dus ik nam aan dat ik ging presenteren. Om 12.30 komt hij en ik oefen de pitch met hem als publiek. Het gaat goed, maar elke keer vergeet ik een ding te zeggen. Ik moet rustig blijven...
Om 14.30 gaan we naar de zaal waar de Ideeën Competitie plaats vindt. Straks komen ook onze collega's, andere aio’s. Ik ben een beetje teleurgesteld dat niemand anders van ons instituut komt (mijn begeleider, Roberto's begeleider, etc.). De fotograaf is er ook, hij lijkt me een goeie gozer.
Om 15.30 begint het. Wij gaan als tweede, dat valt mee. Mijn presentatie gaat prima, behalve wanneer een andere fotograaf te dichtbij komt en te luid met zijn fotocamera aan het schieten is. De vragen van de jury zijn goed en wij antwoorden met vertrouwen. Andere presentaties zijn van hoge kwaliteit, vooral die met de catalyst, van de Indiase Raveendran Shiju.
Tijdens de beslissing van de jury kijken wij naar een zand-kunstenaar. Mijn vriendin is bezig met sms-voten, ze probeert ook onze vrienden uit te nodigen om te stemmen...
Woensdag 19 mei
Vanochtend de dissertatie van Thanasis. Ik ben niet gegaan, omdat ik naar zijn feest ga vanavond. Met het cadeau dat ik met vier andere collega’s voor hem heb gemaakt: een bord van 1,20 bij 1,20 meter met 289 Fantablikjes (die de gekke Griek tijdens zijn PhD heeft gedronken) en het gezicht van Thanasis in dertig A4-plaatjes.
Ik wilde een groot deel van de dag aan de pitch werken, maar dat lukte niet. Ik moet een weerlegging voor de conferentie (en tegen de slechte reviews) schrijven, maar ik kon de oude resultaten niet meer verkrijgen. Plus kwam de chef met nog een aanvraag. Oh well.
Wij hebben gewerkt aan de beeldpresentatie voor het Inventor Dinner: twee verschillende stijlen combineren en uiteenlopende ideeën overbrengen is niet altijd makkelijk. Maar dat hoort bij samenwerken.
Morgen gaat waarschijnlijk Roberto het podium op – de koorts was alleen de eerste waarschuwing van het lichaam, net als bij mij het geval was. Wij hebben nog wat ruimte voor een gele – of rode – kaart. Wie morgen niet presenteert, doet het gewoon tijdens het Inventor Dinner.
Dinsdag 18 mei
Het is me gelukt om stress tijdelijk te onderdrukken. Ik heb geen koorts, maar Roberto wel. Dat betekent dat ik waarschijnlijk ga presenteren op donderdag. We zullen nog zien.
De fotograaf met de rare naam [Tjebbe, red.] heeft gebeld (toch is het een traditionele Nederlandse naam, zegt hij). Wij hebben afgesproken donderdag een fotoshoot te houden, na de competitie. Ik zei tegen hem dat wij misschien eventjes gaan shoppen op donderdagochtend. Dan zou hij graag meegaan, hij vindt dat idee leuk. Ik bewaar het nog als geheim, maar het heeft te maken met een billboard vlakbij het Tropenmuseum dat ons elke dag weer irriteert.
Uit de filmpjes die wij gedurende het weekend hebben gemaakt hebben wij een paar keyframes gehaald. Daar plakken wij andere plaatjes op om nepreclames te creëren en ons idee duidelijker te maken op donderdag. Er is veel dat we willen zeggen en presenteren, maar het kan gewoon niet – we hebben maar twee minuutjes.
Morgen is de deadline voor de Inventor Dinner beeldpresentatie. We hebben al een proefversie, maar veel moet er nog veranderen. Albert (Wijnen) heeft ons ook gemaild over een afspraak met een advertising bedrijf. Hopelijk vinden wij een tijdstip deze week, het liefst op vrijdag. Hopelijk gaat alles lukken...
Maandag 17 mei
Dag één van de gekste week ooit (en het weekend was ook niet rustig, hoor). Gestrest wakker geworden, een goed begin. Pitchtraining bij Bureau Kennistransfer, 9-12. Een presentatie moeten voorbereiden voor de Nieuwe Ideeën Competitie op donderdag. Een poster maken voor AIM Inventor Dinner. Problemen met communicatie met onze eerste cliënt voor het bedrijf van Roberto en mij. Een nieuw concurrerend bedrijf ontdekt.
Reviews voor ECCV conferentie (European Conference in Computer Vision) zijn binnen; deze vallen echter tegen. Roberto heeft een presentatie morgen bij onze groep in Science Park. En wij moeten een cadeau voor Thanasis maken voor zijn dissertatieverdediging op woensdag...
Aaaaaargh! Ik denk dat ik koorts heb, en het zware Balkan-eten van gisteravond maakt het nog moeilijker!
Ok, ik moet mijn zaken op orde brengen. De pitchtraining was goed. Veel informatie ontvangen in ieder geval. Ik probeerde oude en nieuwe presentatie te combineren in twee minuten; dat lukte niet. Hopelijk lukt het op donderdag, voor mij of Roberto – wij moeten nog beslissen wie het podium op gaat. Impressies een beetje laten bezinken, een paar dingetjes op papier zetten, en met mijn echte werk, promoveren, beginnen – de meest relaxte bezigheid aan het eind. In de avond terug naar de andere activiteiten, dagboek voor Folia schrijven, etc., etc.

















Collegevoorzitter Karel van der Toorn is opeens opgestapt. Wie moet hem opvolgen?
