Folia.nl weekblad

Weekgast Reinder Rustema

Reinder Rustema (1972) is docent nieuwe media. Hij is aangesloten bij Newropeans, een transnationale Europese organisatie die de bestaande politieke partijen ‘op alle niveau's wil uitdagen om het democratisch tekort op Europees niveau te repareren’.

 Vrijdag 22 mei

Ik ben blij! In NRC Handelsblad op pagina 3 mag ik als "docent nieuwe media en kandidaat-Europarlementariër voor de partij Newropeans commentaar geven. Over internet en campagnevoeren: "Internet wordt gebruikt als campagne-instrument, politici laten graag zien dat ze modern zijn. Maar een half jaar later reageren ze vaak niet meer, of je wordt doorverwezen naar de partij." Nu maar hopen dat de lezers mij onthouden, opzoeken op het web en vooral op me gaan stemmen. Ik heb 4,4% van het aantal uitgebrachte stemmen nodig voor een zetel.  
Hopelijk lukt het nog op de buis te komen komende week met het
Newropeans-verhaal. Zondag in ieder geval op de Spreeksteen in het Oosterpark.

Donderdag 21 mei
Teveel tijd gestopt in een online petitie over de verkiezingsborden in Amsterdam. Hopelijk tekenen alle partijen, dan komt er vast wel een oplossing voor de gemeente- of Tweede Kamerverkiezingen.
Een eerdere petitie van ons had binnen een dag effect. De Stemwijzer werd aangepast en de niet-reguliere partijen werden niet langer standaard weggelaten uit het stemadvies. Daar hebben we baat bij gehad, want 6% van alle stemadviezen zijn nu voor ons. Als dat het nationaal stemgedrag zou zijn dan is dat ruim één zetel. Als we goed op de buis komen met ons verhaal kunnen we die zetel wel verzilveren, maar of dat gaat lukken blijft spannend.
Prutsen op het web is arbeidsintensief en ik voel mijn RSI van tien jaar geleden weer opspelen. Daar krijg ik altijd last van als ik teveel dingen via het toetsenbord 'even vlug' wil doen. De fijne motoriek met rust laten is de beproefde remedie. Sporten dan maar. 
Posters plakken kost iets teveel tijd en levert weinig op.

Woensdag 20 mei
Vandaag hebben we besloten een posterplakker in te huren. Honderd posters belooft hij op de verkiezingsborden in Amsterdam te plakken voor 75 cent per stuk. Met vrijwilligers kunnen we het zelf misschien nog net, maar in Amsterdam is er de vreemde gewoonte om over andere posters heen te plakken. Het verkiezingsbord op het Leidseplein bijvoorbeeld ziet er praktisch elke dag anders uit. Hij plakt ook voor andere partijen, vertelde hij. Zo heb je nu de situatie waarbij alle partijen in een zinloze race zijn verwikkeld. Partijsubsidies worden verspild door deze wedloop tussen posterplakkers te sponsoren. In ons geval ons eigen geld, want als beginnende partij kunnen we geen aanspraak maken op subsidies.
Het is ook een soort maffiapraktijk, want het inhuren van de plakker is de beste garantie om niet door die plakker overgeplakt te worden. Alle concurrerende plakkers inhuren is dan het slimst, in combinatie
met een groot leger vrijwilligers van de partij, die ook plakken. Dat
laatste hebben de SP en de Partij van de Dieren als voordeel. Hun
plakkers zijn activisten die het plakken voelen als een manier om
onrecht te bestrijden. Daar kunnen wij niet tegenop. We bestaan per
definitie niet landelijk of lokaal als Europese partij en de
intellectuelen die onze systeemkritiek delen gaan niet plakken.
In bijvoorbeeld Hilversum is het beter geregeld. Je geeft je posters
af bij de gemeente en ze worden in de volgorde van de lijstnummering op de verkiezingsborden geplakt. Heel efficiënt en met een rij affiches van alle deelnemende partijen als resultaat. Wel zo democratisch.

Dinsdag 19 mei
Het dagelijkse leven nam even over vandaag. Op stagebezoek voor
evaluatie van stage met student en begeleider. Erg leuk om terug te zijn bij de Waag Society waar ik tien jaar geleden zelf stage liep.
Toen nog in het kasteeltje op de Nieuwmarkt. Ze zijn nu veel groter en hebben ook Pakhuis de Zwijger als lokatie. Net als op zondag ben ik op een bovenste verdieping met uitzicht over de stad. Het is zelfs te warm op het dakterras.
Terug op mijn post melden studenten zich per e-mail en in het echt.
Het laatste heeft toch echt mijn voorkeur, ondanks dat ik de
'internetkandidaat' ben van mijn partij.
Het ministerie heeft een delegatie van de Zweedse vereniging van
gemeenten naar me doorgestuurd. De hele middag horen ze me uit over mijn project petities.nl. Ze willen het ook in Zweden. Als ze het maar zoveel mogelijk overlaten aan burgers benadruk ik, dat hoort zo bij petities.
Tijdens een etentje met vrienden blijkt het toch weer grotendeels over Newropeans te gaan. Moeten we wel of niet het woord 'superstaat' gebruiken? We kunnen het gebruiken om het debat naar ons toe te trekken en in de aandacht te komen. Maar het is lastig om het een positieve lading te geven, een vriendin krijgt de kriebels van het woord. De aanwezige historicus relativeert dat dit allemaal erg lijkt op 1795-1801, toen de provincies niets van Den Haag moesten hebben. Uiteindelijk was het sleutelwoord 'burgerschap'. De Nederlandse burger ontstond toen; Nederland was de consequentie. Dat zouden we met onze Europese partij goed kunnen aangrijpen. Stem op een Europese partij als Europese burger, niet op een provinciale/provinciaalse Nederlandse.
De avond afgesloten met mijn wekelijkse ritueel sinds 2000: de sneak preview in Kriterion, maar nu met Cineville-pas. Wat een kop, die Tommy Lee Jones.

Maandag 18 mei
In pak met das naar de lancering van de Wiekiesjij-website in Nieuwspoort in Den Haag. Het is een 'voorkeursstemwijzer'. Een aanvulling op alle andere stemwijzers voor als je de lijst waar je op gaat stemmen al hebt gekozen maar niet op de lijsttrekker gaat stemmen. Het helpt je om uit die anonieme kandidaten lager op de lijst te kiezen. De ex-Brussel-correspondent Paul Sneijder legt namens de NOS uit waarom ze dit op hun Europa-site hebben gezet. Zijn uitleg waarom het goed is om op personen te stemmen klonk niet zo overtuigend als die van Het Nieuwe Stemmen.
Als ceremoniële handeling mogen de kandidaten van alle partijen gezamenlijk op een rode knop drukken. Een CDA-schip komt vlak voor me staan zodat de NOS-camera me niet kan zien. Uiteindelijk sta ik clownesk te bewegen om achter haar vandaan te komen. Welkom in de wereld die televisie heet. De organisatie was nog verbaasd dat zoveel kandidaten waren gekomen, maar met de NOS aanwezig kan niemand wegblijven natuurlijk.
Met de chef Den Haag van de NOS besproken of wij ooit in beeld zouden kunnen komen. Hij begreep onze lastige positie goed. Het is voor de NOS al moeilijk genoeg om het uitwisselbare gekakel van de reguliere nationale partijen in beeld te brengen zonder dat men wegzapt. Ons genuanceerde verhaal over democratie in Europa met een pleidooi voor Europese partijen aan de tv-kijker is dan helemaal lastig uit te beelden. 'We zijn er niet om op te voeden immers, we moeten nieuws brengen.'

Zondag 17 mei
Campagnevoeren is verslavend. Praktisch alle partijen zijn ook bezig met Hyves, Facebook, Twitter, YouTube en ga zo maar door, maar wie gaat zich nou abonneren op campagnenieuws? Als 'followers' op Twitter zie ik vooral de andere partijen. Het lijkt de reclame- of televisiewereld wel, waar iedereen dwangmatig elkaar in de gaten houdt.
Dit weekend heb ik mezelf maar eens als volksvertegenwoordiger op Marktplaats gezet. Als politiek als 'product' verkocht moet worden, dan maar zo. Vanmorgen zag ik twee aanbevelingen verschijnen, erg leuk, had ik niet verwacht. Nu nog een persbericht erover.
Verkiezingsbord op het Leidseplein is weer een rommel. Veronique, kandidaat 3, stond er te flyeren. Voornamelijk toeristen. Haar voorgesteld om onze website weg te gooien. Als ik mezelf profileer als vertegenwoordiger voor de internetters, dan moet de partij wel een goede website hebben. Helaas, deze is met veel overleg tot stand gekomen in overleg met de afdelingen in Frankrijk en Duitsland. We moeten eenheid uitstralen als Europese partij. Als campagnecoördinator heeft ze gelukkig een fijne can-do-mentaliteit. Als ik een goed alternatief laat zien dan kunnen we mogelijk afwijken.
Brainstormsessie over de strategie van de stichting Het Nieuwe Stemmen in het lelijke McKinsey-gebouw tegenover het Amstel-hotel. 
Prachtig uitzicht over de rivier en de stad. Unanimiteit over het nut van voorkeursstemmen op individuele kandidaten, maar de brainstorm over de consequenties daarvan was een tijdrovende omweg met geeltjes plakken om creatief en associatief te kunnen gaan denken. Mijn profiel als kandidaat in hun Wiekiesjij-stemwijzer invullen is een puzzel: wie ben ik?