Folia.nl weekblad

Weekgast Michael van Dorp

 ^{Foto: Bram Belloni}

Michael van Dorp (24) studeert media en cultuur en werkt sinds september bij documentairefestival IDFA dat op 20 november van start gaat. Hij werkt op de programma-afdeling en is daar  de eerste contactpersoon voor de 30 filmmakers onder zijn hoede, die hij tijdens het festival zal opvangen en begeleiden.

Vrijdag 21 november
Mijn vrijdag begon beter dan hij zou eindigen. Omdat de films Not Evil Just Wrong en Bronx Princess vanochtend beide hun wereldpremière beleefden en de regisseurs aanwezig waren, was het aan mij om voor aanvang een korte introductie te doen. Met een combinatie van de kater van het openingsfeest en de zenuwen in mijn maag bleek het een hele uitdaging, maar van mijn stagebegeleidster Andrea die was komen kijken kreeg ik te horen dat het hartstikke goed ging. De rest van de dag verliep eigenlijk vrij rustig, tot ik aan het eind van de middag pijn in mijn borst kreeg. Inademen ging steeds moeilijker, en eenmaal bovenaan een trap voelde het alsof mijn hart ging ontploffen. Aan het eind van de avond werd ik overgehaald om naar het ziekenhuis te gaan. Mijn collega Nicolle ging met me mee, waarvoor ik haar heel erg dankbaar ben. In het AMC heeft men bloed geprikt, een röntgenfoto van mijn longen geschoten en een hartfilmpje gemaakt, maar er werd niets gevonden. Op zich goed nieuws, maar de pijn werd inmiddels alleen maar erger.
We schrijven inmiddels maandag, en na een weekend in bed en op de bank ga ik het vandaag weer proberen. Net op tijd om de eerste Directors Lunch zelf mee te maken. Laten we hopen dat het echt voorbij is, en dat ik nog een week kan meedoen aan dit fantastische festival!

Donderdag 20 november
We wachtten in spanning af, maar de film kwam niet. De screening van The Queen and I moest vanochtend afgeblazen worden. ‘Gelukkig’ betrof het een zogeheten industry screening, waardoor het reguliere publiek geen last had van deze annulering. Hetzelfde kan helaas niet gezegd worden van de afgelasting van Fierce Light – één van mijn films – die om een geheel andere reden niet vertoond kon worden. Gelukkig (zonder aanhalingstekens) bleek dit vooralsnog geen voorbode en verliep de rest van de eerste dag IDFA meer dan voorspoedig. Een film die ik pas maandag vlak voor de screening verwachtte werd geheel onverwachts in mijn handen gedrukt, en we hebben op kosten van de zaak heerlijk zitten eten in de Engelbewaarder. Hoogtepunt van de dag was zoals verwacht de officiële opening in Tuschinski 1, met de vertoning van Episode 3 – ‘Enjoy Poverty’. Alle zorgen werden even vergeten, en er werd geproost op een succesvol festival. De champagne bubbelde naar behoren en het bier roeide vlijkelijk. Kun je merken dat ik er eentje op heb? Morgenochtend doe ik mijn eerste aankondiging op het podium, en meteen bij één van mijn favoriete films… Spannend!!!
 

Woensdag 19 november
Eindelijk, paniek! Een van mijn films, die morgenvroeg vertoond moet worden, kwam zo laat door de douane vandaag dat ik van FedEx te horen kreeg dat ze hem niet meer op tijd zouden kunnen bezorgen. Onze carservice, in het leven geroepen om regisseurs van het vliegveld op te halen, had gelukkig nog een chauffeur over, die het pakketje eigenhandig bij FedEx is gaan ophalen. Als dit morgen was gebeurd had de carservice het te druk gehad en hadden we iets anders moeten bedenken. Toch merkte ik dat de paniek me meer werd aangepraat dan dat ik zelf nou zo in de stress schoot. Ben ik dan toch een optimist? Of was ik gewoon niet doordrongen van de ernst van de situatie?
Ondertussen moest ik even bijspringen met een klusje in ons kantoor boven De Balie, en ging ik voor dit blad op de foto. Het leek uiteindelijk toch een rustig dagje te gaan worden, tot ik aan het eind van de middag hoorde dat een collega met hetzelfde probleem zat als waar ik de dag mee begon. Hij wacht nog op een film die morgenmiddag ingeroosterd staat, en heeft geen idee waar deze is, en of hij op tijd bezorgd gaat worden. We wachten in spanning af…

Dinsdag 18 november
Het begint aardig hectisch te worden hier. Aan de overkant in Cineac draait de gastenservice overuren, snijden de vrijwilligers hun vingers aan alle enveloppen die ze moeten vullen en staan mensen in de rij voor de kassa’s. Voorstellingen beginnen uitverkocht te raken. Als ik de straat op loop kom ik constant bekenden tegen; de Reguliersbreestraat begint heus IDFA-domein te worden. Zelf begin ik er al aardig van te genieten. Met de hulp van David van de gastenservice heb ik de eerdergenoemde uitnodigingen op de juiste plaats gekregen, en van de filmcontrole blijf ik horen dat de ingestuurde screening copies prima werken en klaarliggen voor de eerste vertoningen. Ik loop stressvrij de laatste voorbereidingen door, en moet er alleen nog voor zorgen dat ik me niet verslaap deze dagen. Soms voel ik me hier schuldig over als ik naar de gespannen gezichten van mijn collega’s kijk, maar dan bedenk ik me dat ik maar een stagiair ben en dat de rest er beter voor betaald krijgt. Snel kaartjes kopen, mensen! Mijn tips: Not Evil Just Wrong en I.O.U.S.A.
 

Maandag 17 november
Vandaag was de laatste maandag voor IDFA, en de dag waarop we verkasten van ons kantoor boven De Balie naar de mooiste ruimte van Tuschinski: achter het glas in lood aan de voorgevel, met openslaande deuren naar het balkon. Het is de spreekwoordelijke stilte voor de storm; we wachten op het fluitsignaal en hopen dat er niets meer fout gaat. Één van de twee belangrijkste taken die ik op dit moment heb is het binnenhalen van de zogeheten screening copies; we willen natuurlijk wel iets te vertonen hebben de komende anderhalve week. Gelukkig voor mij zijn al mijn films inmiddels binnen of onderweg. Dat was zorg nummer 1. Zorg nummer 2 is het coördineren van de Directors Lunches, de drie middagmaaltijden waar zoals de naam doet vermoeden de aanwezige regisseurs voor uitgenodigd worden. Aan mij de taak om op basis van aanwezigheid een gelijke verdeling te maken, uitnodigingen te schrijven en ervoor te zorgen dat deze uitgedeeld worden. Vooral het eerste klinkt eenvoudiger dan het is, maar ik heb niet de illusie dat dit de grootste uitdaging is die mij deze weken te wachten staat. Op 30 november weer de spullen terug verhuizen op de dag na het slotfeest, dat wordt pas spannend.