Folia.nl weekblad

Weekgast Julie de Graaf

Julie de Graaf (22) studeert internationaal publiekrecht en loopt dit voorjaar stage bij de Nederlandse Permanente Vertegenwoordiging (PV) bij UNESCO in Parijs.

Donderdag 23 april
Op de ambassade ontvangen we vanochtend een hele groep Nederlanders die zijn overgekomen om een deel van de Uitvoerende Raad bij te wonen.  Ze komen van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, Buitenlandse Zaken en van de Nationale Commissie voor UNESCO en hebben stroopwafels meegenomen.
Bij UNESCO worden ‘s middags de vergaderingen even stil gelegd voor een bijeenkomst met Jorge Sampaio, oud-president van Portugal en huidig vertegenwoordiger voor de VN-expert group Alliance of Civilizations. Een paar weken geleden bracht VN Secretaris-Generaal Ban Ki Moon, ook al een flitsbezoek aan UNESCO. Erg bijzonder en inspirerend om bij zulke toespraken aanwezig te kunnen zijn. Zo denk ik er althans over, maar als ik halverwege de speech van Sampaio om me heen kijk, zie ik minstens drie mensen knikkebollend in hun stoel hangen.
Tja, zo’n Uitvoerende Raad gaat je niet in de koude kleren zitten…
Vanavond heeft Permanente Vertegenwoordiger Bas ter Haar het Nederlandse bezoek en de medewerkers van de PV uitgenodigd voor een etentje in de residentie. Leuk!
 

Woensdag 22 april:  
Mijn leven begint zo langzamerhand op een groot Frans cliché te lijken. Gisteren, na alle toespraken, was ik nog net op tijd om met twee vriendinnen te picknicken. Met rode wijn, stokbrood en kaas. Onder de Eiffeltoren. Ik vind het zelf ook een beetje gênant, maar gelukkig droegen we geen van allen een baret.
Vandaag sta ik niet ingedeeld voor een vergadering en kan ik op de ambassade mijn verslag van de afgelopen twee dagen schrijven. De rest van de dag ben ik voornamelijk aan het lezen. Elke dag circuleren er op de PV namelijk diverse kranten, tijdschriften, memo’s, berichten en UNESCO-publicaties. Twee dagen niet achter mijn bureau vertalen zich dus in een flinke stapel leeswerk. On the bright side: ik ben nog nooit zo goed op de hoogte geweest van het nieuws.
‘s Avonds eet ik met Jorien en Martijn. Zij lopen allebei stage bij de ambassade en met z’n drieën delen we een werkkamer. Jorien heeft het plan opgevat om, tijdens ons etentje, zich eens goed te verdiepen in het partijprogramma van de PVV, om vervolgens met inhoudelijke argumenten een Wilders-sympathisant in haar directe omgeving te kunnen bekeren. Ben benieuwd...

Dinsdag 21 april
Dag twee van de Uitvoerende Raad. Gisteravond konden de aanwezige delegaties het niet eens worden over een bepaald agendapunt en werd er tot 20.00 uur in de microfoons geschreeuwd (of gezwegen), met als dramatische hoogtepunt een vertegenwoordiger die woedend de zaal uit liep. Gelukkig was er daarna een alles verzachtende cocktail op de zevende verdieping van het UNESCO hoofdkantoor. Geweldig uitzicht, nog beter eten en veel champagne. Tja, wat kan ik zeggen; het is een zware, zware stage.
Goed. Realitycheck: om 9.00 begint de dag wederom met een EU-coördinatie. Dan om half 10 de voorzetting van de Raad. Alle delegaties die deze zitting deelnemen (55 van de 193) mogen vandaag 8 minuten spreken. Dit betekent, inderdaad, dat ik een goeie zeven uur aan toespraken zal bijwonen, gevolgd door overige agendapunten en –mocht dit alles voor het einde van de avond afgerond zijn- de voorzetting van de discussie die gisteravond vastliep.
Tijdens de lunch ga ik snel terug naar de Nederlandse ambassade waar de PV is gevestigd. Omdat alle werkuren nu zijn gevuld met vergaderingen, houden we ons wekelijkse stafoverleg in de pauze. De rest van de middag (en avond) luister ik naar een overweldigende hoeveelheid speeches. Gelukkig kan de maximale spreektijd niet worden overschreden. Wat dat betreft lijkt het hier bij UNESCO verdacht veel op de Oscar-uireiking: Als de tijd om is, begint de klok te knipperen en zwelt muziek aan om aan te geven dat het nu toch echt voorbij is. Wereldmuziek, dat dan weer wel. 

Maandag 19 april
Na een regenachtig weekend is de lucht vanochtend helemaal blauw. Genietend van de zon fiets ik in vijf minuten van mijn appartementje naar Unesco. Om 9.00 begint daar de eerste vergadering van vandaag: EU-coördinatie. Normaal gesproken worden alle vergaderingen getolkt, maar de veelvoudige en informele overleggen tussen de EU-leden vormen hier een uitzondering op. Erg goed voor mijn Frans dus, want slechts enkele delegaties doen het woord in het Engels.
Bas ter Haar, hoofd van de Nederlandse delegatie, zit al in de zaal als ik binnenkom. Om 10.00 proberen we een plaatsje te bemachtigen bij de volgende vergadering: de opening van de Uitvoerende Raad. Deze twee weken durende raad bespreekt en controleert elk halfjaar de programma’s en het budget van de organisatie.
Marjan, beleidsmedewerker bij de PV, heeft een rooster in elkaar gedraaid waarop met afkortingen staat aangegeven wie de komende weken bij welke vergadering moet zitten. Ik, JG, ben vandaag en morgen verantwoordelijk voor de verslaglegging van de plenaire zitting en maak de rest van de dag aantekeningen van speeches en debatten. (Met een fijne lunchpauze van anderhalf uur op het grasveld voor het Hôtel des Invalides, want het blijft natuurlijk wel Parijs!)