Weekgast Jim Hoijer
Jim Hoijer (18) studeert wijsbegeerte. Vanaf 13 oktober vaart hij als kritische gast van de VPRO twee weken mee op de ‘Beagle’ (de Clipper Stad Amsterdam); van Rio de Janeiro naar Montevideo. Hij gaat tijdens de reis onder meer onderzoek doen, bloggen, en meewerken aan het tv-programma Beagle: In het kielzog van Darwin.
Vrijdag 15 oktober
De dag begon vandaag goed, omdat we al om vier uur 's ochtends Rio waren uitgevaren om buiten de haven voor anker te gaan had ik een prachtig uitzicht. Vanaf het dek kon ik de hele kustlijn van Rio de Janeiro aanschouwen.
Nadat ik ontspannen had ontbeten had ik een Skypesessie met mijn oude middelbare school, het was grappig om al de vragen van de leerlingen over mijn reis te horen. Ook was het leuk om mijn oude leraren weer te horen. Echter daarna begon de boot met varen, eerst rustig maar gedurende de dag werd de zee steeds heftiger en ik werd ernstig zeeziek. En hoewel ik al vaker zeeziek ben geweest, was deze keer het ergste tot nu toe. De zee was ruw en vooral 's nachts in mijn bed was dit goed te merken. Eerst voel je jezelf omhoog gelanceerd worden (je vliegt nog net niet de lucht in) en vervolgens val je met een halve vrije val naar beneden. Je wordt er gek van, gelukkig had ik mijn muziek bij me en dat maakt altijd dat ik me beter voel. De zeeziekte is nu voorbij, net als mijn blogs voor Folia. Dus voor de laatste keer de groeten van mij.
Donderdag 15 oktober
Vandaag was ik voor de tweede en al weer laatste dag in Rio en u mag alvast beginnen te denken welke toeristische attractie ik heb bezocht... Correct, ik ben inderdaad naar het Christusbeeld geweest. Een ding dat me opviel daarboven was de enorme wind, het was windkracht 9! De klim omhoog op de trappen was dan ook zeer bizar. Het beeld zelf is indrukwekkend, wat dan niet zozeer komt door de schoonheid ervan, als wel door de omvang. Het beeld is namelijk zo groot als de HMS Discovery lang is. Je voelt je dan ook zeer klein als je naast het beeld staat. Het gevoel van kleinheid wordt dan vervolgens nog versterkt door het uitzicht over heel Rio de Janeiro. De stad strekt zich uit tussen de bergen en rond het hele beeld (alleen dan 700 meter lager), de stad is werkelijk gigantisch, er wonen namelijk zes miljoen mensen. Vervolgens heb ik de botanische tuin bezocht, hier echter werd ik geconfronteerd met een grote onwaarschijnlijkheid: regen. Maar deze tuin was wel heel mooi en ik kan me dan ook goed voorstellen dat Darwin onder de indruk was van deze tuin. Als laatste heb ik me vandaag nog tegoed gedaan aan een typisch Braziliaans gerecht: de Big Mac. Dit broodje heeft sla en twee stukken vlees erop en kan ik dan ook zeker aanraden aan iedereen die een keer Brazilie bezoekt. Vandaag nog de groeten uit Rio en morgen vanuit zee.
Woensdag 14 oktober
Na een heerlijke nacht te hebben geslapen was het vandaag tijd om Rio de Janeiro te verkennen. En omdat ik geen last meer had van een slaaptekort, kwam nu pas de realisatie van de bizarheid van de boot. Het schip heeft een zeer luxe uitstraling met mooi houten meubilair door de hele boot heen, het lijkt op een mooi cruiseschip. Ook de hutten zijn zeer goed en beschikken over prima bedden(belangrijk!). In Rio zijn we eerst naar de suikerbroodberg gegaan, deze berg ziet er bizar mooi uit het is een rots van enkele honderden meters hoog die gewoon in het water staat. Trouwens dit is dezelfde berg als die er in de James Bondfilm Moonraker is gebruikt.
Hierna hebben we geluncht en een een leuk webitem opgenomen waarin ik samen met Thor en Maria wetenschap en religie bespreek, dit komt binnenkort online (gaat dat dan ook zien!) En hoe kan het ook anders daarna zijn we naar de Copacabana gegaan. Dit was indrukwekkend, precies zoals je het kent van de tv alleen dan in het echt, en dat is dus 10 keer vetter. Hier hebben we gevollybald met Brazillianen en ons verwonderd. Ook kwamen we hier toevallig een gedeelte van de Beaglecrew tegen (Redmond, Anthony en Dirk) waarmee we zijn gaan eten.
Nu is het dan tijd om het nachtleven van Rio de Janeiro te gaan checken (wat overigens erg cool klinkt). Voor nu groeten uit Rio en leest morgen meer!
Dinsdag 13 oktober
Reizen en wachten, meer is er eigenlijk niet gedaan door mij vandaag. Vanochtend vroeg (eigenlijk 's nachts) om half vier ging de wekker al (2,5 uur nadat ik er in lag) en zo begon de lange reis die toch al een ernstige jetlag zou veroorzaken al gelijk met een flink slaaptekort. Daarvoor alsnog bedankt Mathijs, Kenneth en Bob. Maar nu zit ik hier dan toch in Rio de Janeiro op de Clipper Stad Amsterdam, na 17 uur reizen. Het voelt nog steeds een beetje bizar aan, hoe heb ik toch zoveel geluk gehad (of is het talent?). Hoewel er vandaag eigenlijk niks gedaan is, zijn er wel leuke films door mij in het vliegtuig bewonderd ik raad dan ook iedereen aan om als tip uit Rio de film Holiday te gaan kijken. Maar nu dan zoals als belooft de groeten uit Rio en leest allen morgen mijn nieuwe blog waar wel actie in zal zitten over mijn belevenissen in Rio.
Maandag 12 oktober
Vandaag eerst (ondanks de verwachte drukte op de laatste dag) uitgeslapen, het meeneemtentamen logica was namelijk nachtwerk geworden. “Waarom begin ik altijd op het laatste moment met zulke dingen,” zei ik gisternacht verwijtend tegen mezelf, erachter komend dat ik weer een hele vraag opnieuw moest doen. Toen ik eenmaal opgestaan was dacht ik nog even rustig te gaan ontbijten voor de chaos van start zal gaan, maar helaas dat ging niet door. Radio Gelderland belde al gelijk voor een live interview later op de dag. En er moest ook nog veel worden geregeld: contact opnemen met mijn oude school om te skypen met de leerlingen vanaf de boot, de e-tickets voor het vliegtuig kon ik niet downloaden(stress!), er moesten nog dingen gekocht worden, ik moest mijn tas inpakken en er kwamen nog allerhande mensen afscheid nemen. Ach, eigenlijk viel het reuze mee. Immers: ik zit nu alweer niks te doen. Niets nuttigs in elk geval (gitaar spelen). Vandaag ook nog even naar de UvA om afscheid nemen van mijn studiegenoten die ik twee weken moet missen. Nu we het toch over missen hebben, ik ga natuurlijk ook mijn familie erg missen, materiële dingen daarentegen, daar kan ik heel erg goed buiten. Hoewel, dat is niet helemaal waar: mijn gitaar ga ik zeer zeker ook erg missen. Dan gaat het nu dus bijna beginnen. Voor nu groeten uit Putten en morgen krijgen jullie hopelijk de groeten uit Rio!

















Collegevoorzitter Karel van der Toorn is opeens opgestapt. Wie moet hem opvolgen?
