Folia.nl weekblad

Weekgast Jesse Klaver

^{foto: Margot Scheerder}

Jesse Klaver (23) is per 16 september voorzitter van de vakbond CNV Jongeren. Zijn studie Europese politiek (schakelprogramma politicologie) staat daarom sinds augustus in de ijskast.

Vrijdag 2 oktober
De afgelopen week heb ik mogen schrijven over hoe ik mijn dagen eruit zien. Ik hoop dat ik heb kunnen overbrengen dat ik de leukste baan van de wereld heb die bol staat van politiek en inhoud. Deze leuke baan heeft echter ook een keerzijde. Het is niet alleen leiding geven aan een prachtig team, schrijven over sociaal economische onderwerpen, discussiëren over de toekomst van Nederland en het ontmoeten van interessante mensen. Het is ook keuzes maken.

Vanmorgen bijvoorbeeld had ik eigenlijk een koffieafspraak met een vriend. Tot mijn spijt heb ik deze afspraak af moeten zeggen omdat ik na een lange week met weinig slaap, ervoor moest kiezen deze ochtend meer rust te pakken. Ik wil mijn werk optimaal doen. Dat betekent niet alleen hard werken, maar prioriteiten stellen zodat je  in een goed conditie bent . Anders verlies je scherpte.

Ik ben een idealist die niet blijft dromen over hoe de wereld zou kunnen zijn, maar actief werkt aan modernisering van de sociale zekerheid en  de realisatie van een groene kenniseconomie. Dat betekent dat ik de mensen die ik lief heb, mijn vrienden, familie en natuurlijk mijn vriendin Hannah niet altijd de aandacht geef die ze verdienen. Dit is het moeilijkste gedeelte van het werk dat ik doe. Het enige wat ik hieraan kan doen is op de momenten dat ik wel samen met heb ben, te laten blijken dat mijn liefde voor hen onvoorwaardelijk is...

Donderdag 1 oktober
De Nederlandse polder heeft gisteren een brevet van onvermogen verdiend. Ik vind het nog steeds onbegrijpelijk dat het overleg mislukt is terwijl kroonleden en bonden elkaar steeds beter begonnen te vinden. Er had een goed akkoord kunnen komen waarin de AOW-leeftijd gekoppeld zou worden aan de levensverwachting (en dus zou stijgen) en waarbij mensen in zware beroepen de kans kregen op tijd met AOW te gaan. Een gemiste kans die het kabinet in nog zwaarder weer kan brengen.

Gisteren was namelijk niet alleen een dramatische dag voor de Nederlandse overlegeconomie, maar ook voor de stabiliteit van de regering. Niet alleen ligt het AOW-dossier weer op hun bordje. Ook de discussie over de verlenging van de missie in Afghanistan hangt zeker na het debat van gisteren als een zwaard van Damocles boven het kabinet. Over een paar werken kunnen we de uitkomsten van de commissie-Davids (Irak onderzoek) als hoofdpijndossier toevoegen. Ik vraag me sterk af of CDA, PvdA en CU in staat zijn, met de politieke averij tot nu toe en alles wat nog moet komen, de rit uit te zitten.

Na een middag met een aantal interviews over de AOW ben ik afgereisd naar Den Haag voor het afscheid van Tom van der Lee. Na twintig jaar verlaat hij de Tweede-Kamerfractie van GroenLinks om directeur te worden bij Oxfam Novib. Tom is een politiek strategisch genie, wandelende encyclopedie, en een oprecht mens. In vele opzichten een voorbeeld voor me.

Woensdag 30 september
Terwijl ik dit blogje schrijft slaat de klok 2:00 uur. Ik ben net thuis van een enerverende en verrassende dag die wederom grotendeels in het teken stond van de AOW. Aan het begin van deze avond hebben de werkgevers de stekker uit het SER-overleg getrokken. Deze mislukking had ik niet zien aankomen.

De signalen die ik de afgelopen dagen opving ging wezen in een hele andere richting: een akkoord was in zicht. Ik zat dan ook rustig te eten (heerlijke risotto) in een restaurant in Den Haag, samen met de voorzitter van de onderwijsbond. Samen zouden we die avond naar de SER gaan om de ontknoping van dichtbij te volgen. De boodschap dat de werkgevers uit het overleg waren gestapt viel me nogal zwaar op de maag.

Te meer door het voorstel wat de vakcentrales gisteren hebben gedaan. Jongerius presenteerde het alsof er niets zou veranderen voor mensen. Iedereen kan met 65 met AOW was haar boodschap, maar dit was slechts een goede spin. Diegenen die het voorstel goed hebben gelezen, komen tot een andere conclusie. De vakbeweging gaat zelfs verder dan het kabinet. De AOW-leeftijd wordt gekoppeld aan de levensverwachting waardoor deze kan doorstijgen tot 70 jaar (goed voor overheidsfinanciën). Hierdoor stijgt de normleeftijd in hetzelfde tempo als voorgesteld door het kabinet (met een maand per jaar). Mensen kunnen in het voorstel van de bonden wel eerder met AOW, maar dit moeten ze dan zelf betalen (goed voor de arbeidsparticipatie).

Waarom het overleg moest mislukken is voor mij dan ook een raadsel. Lag het alleen aan de werkgevers? en wat was de rol van  kroonleden en vakbonden (vonden ze bij nader inzien hun voorstel te progressief?)? Morgenochtend vergaderen we met het Algemeen Bestuur van CNV. Ik hoop dat ik dan antwoord krijg op deze vragen.

Dinsdag 29 september

Het leukste aan mijn werk vind ik de thema’s arbeidsmarkt & scholing, groene kenniseconomie en democratisering. Vooral de politieke discussie over de deze onderwerpen doet mijn hart sneller kloppen. Bij CNV Jongeren kan ik me volop bezig houden met deze onderwerpen, maar we doen meer dan alleen belangenbehartiging in politieke zin.

CNV Jongeren geeft bijvoorbeeld ook trainingen aan studenten en jonge werknemers in de techniek over hoe zij zich beter kunnen presenteren. Ook voor de zorg hebben wij trainingen op maat. Vandaag mocht ik zo’n training geven bij een zorginstelling in St. Michielsgestel. Door middel van een quick scan, uitgevoerd door de jonge medewerkers zelf, wordt in een paar weken tijd tot concrete beleidsaanbevelingen gekomen hoe jonge medewerkers beter te binden aan de organisatie. Als een van de te onderzoeken thema’s kwam scholing en ontwikkeling naar boven. Een onderwerp waar mijn politieke hart sneller van gaat kloppen.

Om 16:00 uur gaven de vakcentrales een persconferentie over hun inzet in de laatste uren van de onderhandelingen in de SER over de AOW leeftijd. Een paar uur later werd dit voorstel besproken in het Algemeen Bestuur van CNV. De zoveelste extra vergadering deze weken. Een ingewikkeld voorstel met de nodige implicaties. Voorzover ik het nu kan beoordelen heeft CNV Jongeren haar punt binnen gehaald: koppeling van de AOW leeftijd aan de levensverwachting door deze vanaf 2016 met een maand per jaar te verhogen. Morgen meer AOW nieuws!

Maandag 28 september
Op weg van huis (‘s Hertogenbosch) naar kantoor (Utrecht Overvecht) plan ik graag de eerste afspraken van mijn dag. Vaak ontstaan bij restaurant de Tijd of Starbucks de beste ideeën voor nieuwe projecten en leuke acties of ontmoet ik mensen van wie ik eigenlijk vind dat ik ze te weinig spreek. Zo ook deze morgen, toen ik een heerlijke macchiato dronk met de kantoormedewerker van DWARS. Zij was de afgelopen jaren een fantastische collega, en is een goede vriendin gebleven. We hadden veel in te halen, zodat ik me moest haasten voor mijn volgende afspraken op kantoor. Een daarvan was het teamoverleg.
Om de twee weken zitten we met alle medewerkers van CNV Jongeren om de tafel in het teamoverleg om bij te praten over de stand van zaken. Ik vind dit altijd een bijzonder moment, om het team in zijn geheel bij elkaar te hebben. Ik krijg energie van de collegialiteit en creatieve ideeën die altijd omhoog komen.
CNV Jongeren heeft een zetel in het Algemeen Bestuur van de CNV. Deze middag was er een vergadering met natuurlijk als belangrijkste agendapunt de AOW leeftijd. Verschillende varianten zoals die nu in de SER worden besproken passeerden de revue. Het gaat om ingewikkelde voorstellen die recht moeten doen aan zowel werknemers als werkgevers. De komende achtenveertig uur moeten de onderhandelaars tot een resultaat zien te komen dat tegemoet komt aan de gevoelens van alle partners, en dat geen waterig compromis is. Succes!