Folia.nl weekblad

Weekgast Clara Mulder

Clara Mulder is hoogleraar demografie en ruimte en verbonden aan het Amsterdam institute for Metropolitan and International Development Studies (AMIDSt).

Vrijdag 3 april
Ik verkeer nog helemaal in congres-sfeer en misschien denk ik er maandag anders over, maar op dit moment durf ik te beweren dat dit het is waar ik het allemaal voor doe, het werken aan een universiteit: het af en toe mogen ervaren van zo’n inspiratieboost, zo’n gevoel van verbondenheid met een community van wetenschappers, zo’n combinatie van intellectuele uitdaging en pure gezelligheid en vriendschap, als op dit congres. En nog mooier: mijn indruk is dat ook de andere deelnemers er erg van hebben genoten. Marjolein en Annika, de promovendi die de organisatie op zich hebben genomen, zijn overladen met complimenten en ook ik kreeg niets anders dan enthousiaste reacties. Net als gisteren is vandaag alles vlekkeloos verlopen.
Weekend nu, tijd voor andere dingen. Morgen de hele dag muziek maken, zondag een beetje klussen bij een vriendin die aan het verhuizen is, en maandag begint het gewone leven weer. Maar vanavond mag ik nog nagenieten van deze bijzondere week.

Donderdag 2 april
Even thuis tussen de laatste presentatiesessie van vandaag en het congresdiner door. Wat een prachtige dag vandaag, in vele opzichten. De organisatie van het congres verliep vlekkeloos. Erg fijn dat ik dit helemaal uit handen kon geven. Daardoor kon ik mij vrijwel geheel met de inhoud bezighouden. Interessante presentaties gehoord en discussies meegemaakt. En de congresgangers genoten in de pauzes van het mooie weer en de omgeving rondom de Rode Hoed.
De presentatie die het meest tot nadenken aanzette was die van Bill (William A.V.) Clark. We hadden hem gevraagd het hele gezelschap toe te spreken voordat we uiteengingen in twee parallelgroepen. Een goede keus. Bill is een begaafd spreker, hij heeft een enorme kennis van de woningmarkt (een van de onderwerpen van het congres) en hij weet altijd iets nieuws te vertellen, of een nieuwe draai te geven aan bestaande kennis. Zijn boodschap van vandaag was, kort samengevat, dat de kredietcrisis ons leert dat we eigenwoningbezit vooral niet moeten zien als een investering. Dat kan op de lange termijn niet goed gaan. In de Verenigde Staten is de huizenprijzen-zeepbel nu uiteengespat. Het wachten is nu op wat er in Nederland gaat gebeuren: een zachte landing van de prijzen of een instorting. Dat wordt spannend.

Woensdag 1 april
Vandaag verder gewerkt aan het idee iets te doen met wie bij wie intrekt. Je zou denken dat hier gegevens over moeten bestaan, maar het blijkt niet eenvoudig gegevens te vinden waar we mee kunnen wat we zouden willen. Zo gaat dat vaak. Toch hebben we nu een gegevensbestand gevonden waar we een eind mee moeten kunnen komen.
Als gastvrouw van buitenlandse collega’s voel ik me ook enigszins verantwoordelijk voor het sociale gebeuren rondom werk en congres en zelfs een beetje voor het weer. Dat laatste gaat goed. De Amsterdamse lente is gisteren losgebarsten en voor morgen en overmorgen wordt nog beter weer verwacht. Gisteren prima gegeten met Tom en Paul. Plancius serveerde lamshaas met een stamppotje van raapstelen. Lente-achtiger en Hollandser kan het nauwelijks, en het viel goed in de smaak. Daarna met Paul nog een biertje gedronken bij Eik en Linde, een vermaarde Amsterdamse kroeg waar het sinds het rookverbod prima toeven is. We raakten ogenblikkelijk in gesprek met een biljarter die een tijd in Engeland had gewoond en maar al te graag aan Paul, zelf ooit fervent poolbiljarter, de regels van ‘onze’ biljartvarianten uitlegde. Vanavond eten we met een deel van de congresgangers bij Pasta e Basta.

Dinsdag 31 maart
Tom en Paul zijn inderdaad gearriveerd gisteren. We hebben gisteren twee praatsessies gehouden om ideeën te ontwikkelen voor een artikel. Het zal iets met verhuizen of binnenlandse migratie te maken hebben en/of de gevolgen daarvan, een specialiteit van elk van ons. Vier ideeën zijn de revue gepasseerd. We zouden iets kunnen doen met de stevige daling van de verhuisgeneigdheid in de VS de laatste 10 jaar, mogelijk in vergelijking met andere landen; iets met wie bij wie intrekt bij paarvorming, vooral als dat gebeurt door middel van een verhuizing op lange afstand, en wat de gevolgen zijn voor de beide partners voor hun beroepscarrière op de korte en langere termijn; iets met verhuizen na echtscheiding; iets met lifetime immobility (levenslang blijven wonen op één plek). De eerste twee ideeën lijken voorlopig het meest kansrijk. Tussendoor is Tom bezig geweest met het downloaden van gegevens, om te proberen een snel beeld te krijgen van wat er mogelijk is te realiseren van onze ideeën. Vanmorgen weer verder gepraat. Tom en Paul hebben beiden de (voor mij) ideale mix van theoretische scherpte, gevoel voor relevantie van onderzoeksvragen, kennis van eerder onderzoek en data en methoden, cut-the-crap-directheid, efficiëntie en kritische houding. Ronduit heerlijk om op deze manier te werken.

Maandag 30 maart
Het wordt een bijzondere week. Donderdag en vrijdag is hier in Amsterdam het kleine congres Family, Migration and Housing, dat door mijn onderzoeksgroep wordt georganiseerd. Er zijn een stuk of veertig onderzoekspresentaties gepland, voor een deel met de hele groep, voor een deel in twee parallelsessies. Ik zie er erg naar uit. Ik verkeer in de luxepositie dat ik het organisatiewerk aan jongere collega’s heb kunnen overlaten en zelf alleen de openings- en slotsessie verzorg, een sessie voorzit en in een sessie ‘discussant’ ben, wat wil zeggen dat ik de discussie over de presentaties open. Verder kan ik mij onderdompelen in de inhoud en inspiratie opdoen uit de inhoud en de contacten met bevriende maar ook nu nog onbekende collega’s. Internationale congressen zijn de krenten uit de pap van het werk van een wetenschapper (die pap zelf smaakt ook prima trouwens).
Voorafgaand aan het congres komen vandaag al twee collega’s, Paul Boyle en Tom Cooke, een Brit en een Amerikaan. Ik heb al eerder met ze samengewerkt, en daar zijn verschillende publicaties uitgekomen. We gaan deze drie dagen gebruiken om te brainstormen over mogelijk nieuw gezamenlijk werk. Ik heb al wel een paar ideeën, maar stap er verder tamelijk blanco in. Ik ben reuze benieuwd.