Folia.nl weekblad

Weekgast Anne-Marie van Hooijdonk

Anne-Marie van Hooijdonk (25) is studente van de master Children’s Rights. Momenteel verblijft ze voor drie maanden in Zambia voor haar afstudeeronderzoek. Ze zal in samenwerking met de ngo Zambian Open Community Schools onderzoek gaan doen naar de ‘Challenges Faced in the Provision of Quality Education for Girls'.

 Vrijdag 26 februari
Aangezien mijn begeleider van ZOCS erg druk was mocht ik vandaag met één van zijn collega´s mee.  Ook dit was een enthousiaste man met veel levenservaring. Eerst hebben we Ngombe Community School bezocht. Het was echt een hele trip om er te komen. Afgelopen nacht heeft het namelijk weer erg veel geregend en hierdoor waren de wegen amper begaanbaar. Ngombe school zag er weer heel anders uit dan de school die we gisteren bezocht hebben. De school ligt in een arme compound, de school en de klaslokalen zijn een stuk kleiner en het schoolmeubilair was in slechte staat. De klassen van de bovenbouw zijn tegenstelling tot de school van gisteren een stuk kleiner, maximaal 40 leerlingen. Dit weekend moet ik een besluit nemen op welke school ik het eerste deel van onderzoek ga doen, maar zoals het er nu naar uitziet kies ik voor de Ngombe school. Nadat we deze school bezocht hebben zijn we nog op bezoek geweest bij een aantal middelbare scholen. ZOCS sponsort namelijk een aantal kinderen die nadat ze basisonderwijs hebben gevolgd op de community scholen na het voortgezet onderwijs gaan.  Al met al was het vandaag een hele beleving en heb ik een nieuwe kant van Lusaka gezien.

Donderdag 25 februari
Samen met Peter Sinyangwe ga ik vandaag naar Garden Community School. Volgens Peter moet de school ondanks de grote hoeveelheid regen die er de afgelopen tijd gevallen is, goed te bereiken zijn. Hij heeft bijna gelijk. Ik kan de auto in de buurt van de school parkeren, maar voor de school ligt een enorme plas water. We rollen onze broekspijpen op en proberen dan via de stenen en zandzakken die in het water liggen de school te bereiken.  En dat lukt! Peter introduceert me bij het hoofd van de school. Ze vindt het een eer dat ik misschien op haar school onderzoek ga doen. Daarna word ik in alle klassen kort voorgesteld. Ik besluit om iets langer bij grade 2 te kijken. Het is in tegenstelling tot de andere klassen een kleine groep met ongeveer 26 leerlingen. Al snel blijkt echter dat het waarschijnlijk wel de drukste groep van de school is. Het lukt de leerkracht niet om de leerlingen stil te krijgen. De kinderen zijn misschien iets te enthousiast, in plaats van dat ze wachten op hun beurt roepen ze door elkaar heen als ze het antwoord weten. Helaas heeft Peter ´s middags geen tijd om de tweede school te bezoeken, dus dat verplaatsen we naar morgen.

Woensdag 24 februari
Ik ben net terug van mijn tweede afspraak  met Zambian Open Community Schools (ZOCS), de ngo waarmee ik mijn onderzoek ga doen. ZOCS zorgt voor onderwijs voor weeskinderen en andere kwetsbare kinderen, waarbij ze zich voornamelijk richten op meisjes tussen de negen en achtien jaar. Vandaag had ik een afspraak met Peter Sinyangwe, de program manager, hij zal mij tijdens mijn onderzoek begeleiden. Gelukkig was dit gesprek in tegenstelling to mijn eerste gesprek een stuk aangenamer en is er meer duidelijk geworden over mijn onderzoek. Het plan is nu dat ik het onderwijs voor meisjes op scholen in zowel de stad als het platteland met elkaar ga vergelijken, waarbij ik ga kijken of de behoeftes van de kinderen terugkomen in hun onderwijsprogramma’s. Peter vond ook dat ik zo snel mogelijk met mijn onderzoek moest beginnen, zeker nu ik hier al bijna twee weken ben. Morgen gaan we daarom samen twee scholen bekijken in Lusaka, waarna ik zelf kan beslissen welke school het meest geschikt is voor mijn onderzoek. Op één van deze scholen zal ik ongeveer drie weken blijven. Daarna ga ik waarschijnlijk voor een aantal weken naar een school op het platteland van Kafue, waarbij ik ook op het platteland zal gaan wonen.
 

Dinsdag 23 februari

Ik ben bestuurslid van de stichting Twatasha. Deze stichting zet zich in voor de ondersteuning van lokale gemeenschappen op het platteland van Zambia en richt zich met name op onderwijs. Gisteren had ik eindelijk tijd om de nieuwste school te bezoeken, de Kasondi Community School. Deze school is afgelopen september opengegaan en ik was natuurlijk erg benieuwd hoe de school er in het echt uit zou zien.

Er zitten nu zo´n negentig kinderen op deze school. We wachten nog op leerkrachten van de overheid waardoor nog niet alle lokalen in gebruik zijn. Als ik bij de school aankom komt Isaac samen met een paar andere vriendjes op me af gerend. Ze helpen me met het dragen van een aantal cadeautjes voor de school en ze brengen me naar Tamara, zij runt nu samen met een assistent teacher de school. Vol trots laat Tamara me de school zien. Helaas zijn alleen grade 4 en 5 vanmiddag op school, omdat de assistent teacher malaria heeft. Nadat de lessen zijn afgelopen doen we buiten een aantal spelletjes met elkaar. Maar helaas het begint wederom te regenen, het is namelijk regenseizoen in Zambia.

Maandag 22 februari

Ik ben hier nu een week. Net als op alle andere dagen sta ik al om zes uur op. Nadat ik wat huishoudelijke klusjes heb gedaan doe ik op mijn laptop wat voorbereidingen voor mijn onderzoek.
Al snel komt Toko even gedag zeggen. Toko is mijn elfjarige buurjongetje en hij woont samen met zijn broertje en zusje en zijn ouders in het huisje naast mij. Sinds ik weet dat de ouders van Toko hiv-positief zijn kijk ik op een hele andere manier naar Toko. Wat zal er gebeuren als Toko's ouders steeds zieker worden? Zal Toko dan voor zijn broertjes en zusjes moeten zorgen? Opgroeien in Zambia is namelijk niet makkelijk.  Ongeveer één op de drie Zambianen is hiv-positief en de gemiddelde levensverwachting is niet hoger dan 42 jaar. In tegenstelling tot veel andere Zambianen zijn de ouders van Toko erg open over het feit dat ze hiv-positief zijn. De meeste Zambianen zijn dat niet en durven er uit angst niet over praten met hun familie en vrienden.