Folia.nl weekblad

Beatrix

‘Het is een week waarin je van de ene nieuwjaarsreceptie naar de andere wandelt. Althans, als je niet oplet. Ik ben gelukkig selectief, anders ben je van ‘s ochtends tot ’s avonds op recepties en gelegenheden, in veel gevallen met dezelfde mensen.’
Waar gaat u wel naar toe?
‘Gisteren was ik op de nieuwjaarsreceptie van onze koningin op paleis Noordeinde in Den Haag. Het was op voorhand een bijzondere gelegenheid, want zij vond voor het laatst plaats in de residentie. Volgend jaar gebeurt het hier gewoon op het paleis op de Dam.’
Wie worden er door Beatrix uitgenodigd?
‘Dat is een groot gezelschap van uiteenlopende mensen. Dit jaar waren het de voorzitters van de universiteiten, kabinetsleden, fractievoorzitters, maar ook burgemeesters, en vertegenwoordigers van het bedrijfsleven.’
Spreekt u de koningin ook daadwerkelijk?
‘Ja. Als je binnenkomt sluit je aan bij een lange rij en kan je uiteindelijk je wens aan de koningin, prinses Maxima, prins Willem Alexander, prinses Margriet en Pieter van Vollenhoven overbrengen. Je kan dan kort van gedachten wisselen. Koningin Beatrix was bij ons het afgelopen jaar op bezoek bij de opening van de Bijzondere Collecties en toen hebben we uitgebreid gesproken. Maar de eerlijkheid gebiedt met te zeggen dat ik niet zeker weet of ze zich dat nog herinnert.’
Wat voor soort sfeer hangt er als zoveel ‘belangrijke’ mensen in een ruimte samen zijn?
‘Bijzonder is de meest treffende term. Ik ken natuurlijk een aantal mensen en daar praat ik mee. Voor de rest is het niet zo dat ik een lijstje afwerk van mensen met wie ik per se moet netwerken.  Het protocol schrijft voor dat er niemand weggaat voordat de Koningin is vertrokken en dit jaar had ze het erg naar haar zin en bleef iedereen dus relatief lang.’
In tegenstelling tot uw voorganger Noorda houdt u geen nieuwjaarsreceptie op het Maagdenhuis.
‘Klopt. In plaats daarvan hebben we met de mensen van het Maagdenhuis een kerstlunch. Daarnaast wordt op 8 januari de Dies gevierd en dat zien velen toch als onze nieuwjaarsreceptie.’
Een van de twee hoogtepunten uit het jaar van een UvA-bestuurder, heeft u mij ooit verteld.
‘Correct. De opening van het academisch jaar verzorg ik, en morgen is het toch een beetje het feestje van onze rector. Zij is spreekstalmeester en ik ben erg benieuwd. Het programma is vol en boeiend. Ik heb vernomen dat Harry Büller, hoogleraar inwendige geneeskunde die de Diesrede voordraagt, een boeiend spreker is.  Daarnaast worden de eredoctoraten uitgereikt en is er de verkiezing van de docent van het jaar.’
Dat vond ik verleden jaar het hoogtepunt van de dag.
‘Ik ook, dus de lat ligt hoog voor de studenten die het nu organiseren. Maar ik vind het goed dat studenten aanwezig zijn bij onze verjaardag en kijk uit naar de dag van morgen.’ (Jim Jansen)