Folia.nl weekblad

Fresco: Welkom in Nederland, 20 november 2009

Welkom in Nederland!
Als je op Schiphol aankomt na een internationale vlucht, wacht je de laatste tijd steeds vaker een onaangename verrassing. Moe, stijf en verkreukeld baan je je een weg door de slurf naar buiten. Bijna ben je weer thuis! Bijna weer sta je onder je eigen douche, bijna weer zit je op de bank in schone kleren en kan je bij een kopje thee of koffie, met een uitzinnig spinnende poes op schoot, de post doornemen. Vergeet het. Eerst is er nog de horde van ‘de extra controle aan het einde van de slurf’ zoals het cabinepersoneel dat eufemistisch noemt. Aan het einde van de slurf staat een stel nors kijkende marechaussees met honden. Hun vocabulaire beperkt zich tot op barse toon schreeuwen: ‘Pasports!’ (wellicht anticiperen ze hiermee al op de te verwachten linguïstische fusie van het Nederlands en het Engels, maar dat is stof voor een andere column). Lijdzaam ondergaan de passagiers de inspectie, staande in de nauwe slurf. Geen glimlach, geen begroeting kunnen de heren die over de Nederlandse veiligheid moeten waken, zich veroorloven. Blijkbaar heeft iemand ze ooit ingeprent dat ze zich met vriendelijkheid op het hellende vlak van collaboratie met de vijand zouden kunnen begeven. De laatste keer stuitte ik op een exemplaar dat mij toesnauwde dat ik hem recht moest aankijken in plaats van naar opzij, alsof ik stiekem gefascineerd had kunnen kijken naar de  grijze wanden en de vermoeide ruggen van medereizigers. Anders moest ik mee om mijn foto te laten controleren. Dit alles met een air alsof ik geen enkel recht had om te denken dat ik zomaar het land binnenkwam. Dit alles staat helaas in geen verhouding tot de werkelijke schaamte die mij bevangt als ik keer op keer zie hoe buitenlands uitziende passagiers bij binnenkomst in Nederland behandeld worden.
In de meeste andere landen is het heel anders: vriendelijke knikjes, begroetingen die meer zijn dan een kortaf goedemorgen, en als het een beetje meezit, wordt je ook nog een goed verblijf gewenst. De notoire uitzondering zijn uiteraard de Verenigde Staten waar de veiligheidsbeambten een speciale training hebben gevolgd om iedere zweem van menselijkheid af te leren. Maar zelfs daar zijn ze niet zo structureel onaangenaam als op Schiphol. Voor een land dat trots is op zijn open kenniseconomie is dit een schande.

Louise O. Fresco