Studio Sport

Buitenspel. Dat is toch iets met een speler die zich dichterbij de doellijn van de tegenstander bevindt, dan de bal? Ik ben op de redactie van Studio Sport en voel mij als een vis in het chloor.
Acht grote plasmaschermen hangen naast elkaar boven de redactietafels. ‘Een week geleden was het hier een gekkenhuis’. Ik knik. De eredivisie, zo ver kom ik nog. Op het Museumplein riepen ze JOOODUUHHH, terwijl ik het laatste deel van Harry Potter las.
Vanachter een toegewezen computer bestudeer ik de ruimte. Veel mannen. Dat vind ik prachtig. Zo nu en dan stijgt een kreet van frustratie of blijdschap op. 'Schijtrechter!', 'Die zat VERDOMME wel!' en iets dat klinkt als 'JEEEUHH.' Als ik naakt radslagen langs alle bureaus maak, zou het dan opgemerkt worden?
Tijdens de finale van het WK, lag ik alleen op een hotelbed in Athene. De boot richting Nederlands gezelschap had een dag vertraging en de receptioniste zag meer in haar vijl dan het aanmoedigen van tweeëntwintig rennende figuurtjes.
Terwijl ik bijt, maar niet vijl, komt Tom Egbers binnen. Dat lijkt mij nou een leuke vader. Van hem wil ik best meer over dit spelletje leren, want de 6-1 EK-overwinning op Joegoslavië is het enige wat mij ooit is bijgebleven. In de kantine van camping Het Boschje kregen we chips, kindercola en mocht ik gluren naar de blote basten van schreeuwende Amsterdam-Noord vaders.
Foto: Claire van der Mee

















Collegevoorzitter Karel van der Toorn is opeens opgestapt. Wie moet hem opvolgen?
