Petra

De Rivierenbuurt is een vreemde wijk. Mijn zolderkamer biedt uitzicht op het Okurahotel. Die afzichtelijke toren met groene ufo om de dakrand. Het ding geeft het weer aan en trekt bovendien opmerkelijke figuren.
Rond 02:00 ’s nachts begint het spektakel. Vijf daklozen –althans, ze zien eruit alsof ze onder de Berlagebrug slapen- verzamelen zich lallend aan de overkant van de ingang. Ze drinken bier en schreeuwen heftig gebarend instructies naar elkaar. René neemt de leiding. Deze geliefde buurtjunk redt regelmatig bewoners van aflopende parkeerbonnen en dus boetes.
René.
Uit zijn jaszak tovert hij een mini pen. Ik snap er niets van, maar snel wordt alles duidelijk. Alle vijf halen eenzelfde apparaat tevoorschijn: het laserlampje. Geconcentreerd richten ze de infrarode straaltjes op één raam.
Minuten gaan voorbij. Plotseling verschijnt er een hoofd. Een blonde vrouw. Nu kun je wel denken, hoe in Godsnaam, kun jij dat vanuit je zolderkamer zien, de vrouw in kwestie staat immers -ruw geschat- op de tiende verdieping. Nou: ik heb een verrekijker. Een prachtige uitvinding.
Jahoor, mevrouw typetje Bardot tuurt geïrriteerd naar beneden en opent agressief het raam. ‘PETRA!!’, gillen alle vijf in koor. Petra is boos. Middelvingers, getier en zelfs sirenes van politieauto’s volgen. Inmiddels zijn René en aanhang spoorloos verdwenen.
Maar nog steeds, een weekend verder, vraag ik mij af: Wie the F* is Petra?
Gina Miroula is 20 en studeert media en cultuur.

















Collegevoorzitter Karel van der Toorn is opeens opgestapt. Wie moet hem opvolgen?
