Folia.nl weekblad

Lieve Máxima

Lieve Máxima,

Uw schoonmoeder zat als klein meisje op de Keesboeke school te Bilthoven. Dat weet ik, want ze had les in hetzelfde gebouw als mijn oma, die net uit Indonesië was gekomen. De koningin, destijds een prinses van twaalf, fietste ’s morgens onder begeleiding naar school. Zes kilometer vanaf paleis Soestdijk. Aan het eind van de middag haalde Juliana haar dochters op, om vervolgens op het schoolplein verstoppertje te spelen met alle kinderen.

Op 2 februari 2002 was ik ook twaalf, -mijn moeder speelde Goddank geen verstoppertje meer- en zat met de gehele familie voor de televisie van mijn grootouders. Zelf waren ze er niet, want vierden vakantie op Tenerife, niet eens in St Moritz, waar ze 1/3 van het jaar wonen en jullie geregeld op skivakantie gaan. Gekleurde foto’s in de Weekend, waarvan ik alleen maar denk:  laat ze toch eens eens met rust.

Enfin. Mijn familie komt zelden bij elkaar. Verjaardagen en vroeger de jaarlijkse rijsttafel. Maar dit keer was het anders. Bijna net zo groots als Diana’s dood, maar dan tranen van winst in plaats van verlies. Ook u moest huilen, tijdens de kerkelijke inzegening, bij het horen van Adiós Nonino door Carel Kraayenhof.

Even later volgde de balkonscène met onze Willem-Alex. Het ging er een stuk passievoller aan toe dan de twee zuinige kusjes die Kate en Wiliam deelden. Maar liefst vijf zoenen, waarvan het Argentijnse temperament afknalde. Toen werd ik een beetje verliefd op u, en daarmee steeg het gehele koningshuis meteen in mijn achting.

Ik ben dan wel geen leeftijdsgenoot, één ding wil ik u meegeven: blijf vooral  zelf uw meisjes ophalen van de Bloemcampschool. Maar niet na hun twaalfde, want dat is uncool.

Alle liefs en een fijne verjaardag,
Gina Miroula

Ter gelegenheid van Maxima’s 40e verjaardag (vandaag: 17 mei) geeft HP/De Tijd het boek De Maxima Generatie – 40 brieven voor Maxima van bekende generatiegenoten uit.

Foto: Claire van der Mee

Reacties van lezers

Overige artikelen