Folia.nl weekblad

^{Foto: Filosoof Maarten Doorman}

>Filosoof, criticus, dichter en essayist Maarten Doorman gaf gisteren zijn visie op de Nederlandse kunstkritiek.
>'De consument meent tegenwoordig zelf wel te weten wat goed en slecht voort hem is.'

‘Kunstcritici en recensenten worden tegenwoordig gezien als potentaten en bobo’s waar nauwelijks gezag of respect meer voor wordt opgebracht door de consumenten van kunst en literatuur.’ Dat zei filosoof Maarten Doorman gisteren tijdens een lezing in Spui 25. Volgens Doorman verkeert de cultuurkritiek sinds enkele decennia in een ernstige crisis, waar de traditionele podia van recensenten – dagbladen en tijdschriften – maar moeilijk mee om weten te gaan. Toch beleefde de cultuurkritiek pas kort geleden haar hoogtepunt.
‘In de jaren zestig van de vorige eeuw genoten critici en recensenten het meeste aanzien sinds het ontstaan van de "Republiek der Letteren" in de zestiende eeuw, maar die autoriteit hebben de criticasters in toenemende mate moeten afstaan.’

Doorman weet de oorzaak van de kritiekcrisis aan een samenloop van omstandigheden. ‘Het aanbod van kunst en cultuur is enorm toegenomen sinds de tweede helft van de twintigste eeuw, enerzijds door een toegenomen welvaart, anderzijds door toegenomen invloeden uit het buitenland. Hierdoor zijn de critici het overzicht kwijt geraakt en is selectie van relevante kunst en cultuur moeilijker geworden.’ Tegelijkertijd neemt de consument niet alles meer aan van de criticasters. ‘Het publiek is geëmancipeerd en luistert niet zonder meer naar het oordeel van een recensent. Men denkt tegenwoordig zelf wel te weten wat goed en slecht is en vertelt dat graag aan iedereen die het maar horen wil op internet.’ Voor het merendeel van de cultuurconsumenten is commercieel succes gelijk komen te staan aan artistiek succes.
Doorman ziet met lede ogen aan hoe de traditionele media steeds minder  reflecteren op kunst en cultuur. ‘Kranten en tijdschriften besteden zo weinig aandacht aan kunst, dat dit zelfs merkbaar is geworden in de productie ervan.’ De filosoof ziet echter nieuwe kansen weggelegd voor het internet, waar een kwaliteitswebsite beheerd door ervaren redacteuren als kritisch baken voor kunstliefhebbers moet gaan gelden. ‘Zo lang er interesse is voor goede kunst is er interesse voor goede kritiek.’ (Tim Verlaan)