Folia.nl weekblad

^{Docent van het Jaar Peter Starreveld. Foto: Bram Belloni} 

> Psycholoog onder andere verkozen door zijn betrokkenheid bij de opleiding en de student.
> Studievereniging VSPA noemt hem ‘de Johan Cruijff van de opleiding’.

Meer dan drieduizend studenten droegen 312 docenten voor in de Docent van het Jaar verkiezing van 2009. Vandaag werd in de sfeervolle Aula van de UvA tijdens de Dies Natalis de uitslag bekend gemaakt. Peter Starreveld, verbonden aan de opleiding psychologie, mocht uiteindelijk de prijs in ontvangst nemen. De prijs, bestaande uit twee levensgrote stelten uitgevoerd in zwart en goud, is ontworpen door kunstenaar  Frank Tjepkema. Het kunstwerk staat volgens rector magnificus Dymph van den Boom voor ‘de docent die boven anderen uitsteekt maar wankel evenwicht moet bewaren’.

Het selecteren van kandidaten gebeurde in samenwerking met de studieverenigingen. Uit de 312 docenten droegen de studieverenigingen per vakgebied een docent voor. Van deze longlist selecteerde de jury de kandidaten die vervolgens op de shortlist kwamen. In het Comedy Theater aan de Nes verdedigden de studieverenigingen vorige maand hun geselecteerde kandidaten met behulp van  ‘film, toneel, superlatieven en onweerlegbare argumenten’, aldus juryvoorzitter Jesper Voskamp. Voskamp, zelf  student geschiedenis en lid van de Centrale Studentenraad, verklaarde dat de jury als criterium dit verkiezingsjaar de basiscompetenties van een goede docent handhaafde. ‘Het is iemand die kennisoverdracht stimuleert, studenten inspireert door zelf enthousiast te zijn over het vakgebied en de student begeleiding aanbied’.

Dit jaar excelleerde Starreveld volgens de jury op al deze gebieden en werd hij vooral geroemd door zijn betrokkenheid bij de opleiding. Voskamp: ‘ Peter Starreveld weet wat er speelt onder studenten en draagt actief  bij aan de opleiding.’ De jury waardeert bovendien de grondigheid waarmee Starreveld zich voorbereid op een college. Volgens Jesper Voskamp merkte een student eens een klein foutje op in het college van de docent. ‘Starreveld is toen na afloop direct naar zijn computer gestoven om zijn gelijk te bewijzen.’ 

Starreveld zelf denkt verkozen te zijn omdat hij zich goed in de student kan verplaatsen. ‘Ik probeer de stof tot leven te brengen. Op die manier kan bijna iedereen het begrijpen. Een college hoeft niet per definitie grappig te zijn om het te kunnen volgen.’ In zijn toespraak zegt hij ‘blij verrast te zijn met de prijs gezien het niveau van de medegenomineerden’. Maar Starreveld is vooral blij met de waardering van de studenten. Volgens hem kan niemand anders de kwaliteit van het onderwijs beter inschatten dan zij. Hij is vereerd les te mogen geven. ‘Het onderwijs maakt de toekomst’, verklaart hij bevlogen en daarmee sluit hij zijn enthousiaste toespraak af.  (MvK)