Folia.nl weekblad

>Tariq Ramadan in gesprek over moslimdiscriminatie.
>‘Geen sprake meer van kritiek op de Islam, maar van islamofobie en racisme.’

‘De tactiek van Europese populistische partijen is simpel: inspelend op bestaande angsten wordt er een “wij versus zij”- gedachte gecreëerd, waarin “zij” de samenleving bedreigen en “wij” het slachtoffer zijn. “Zij” pikken de banen in en “zij” bedreigen onze cultuur. “Zij” zijn kortom niet te vertrouwen, enkel omdat zij niet kunnen bewijzen dat zij Nederlands of Europees zijn. Dat gaat verder dan kritiek, dat is racisme. Moslims worden tegenwoordig enkel en alleen afgerekend op het feit dat zij moslim zijn.’
Dit zei Tariq Ramadan, filosoof en islamoloog, op 17 februari in de theaterzaal van Crea. Hij ging hier op uitnodiging van de Internationale Socialisten en stichting Crea in debat over islamkritiek binnen onze samenleving. Ramadan betoogde onder meer dat we eerder te maken hebben met islamofobie en zelfs met racisme. ‘De manier waarop de islam afgeschilderd wordt als achterlijke cultuur, de manier waarop moslims tegenwoordig gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt; het heeft allemaal niets meer te maken met kritiek of met religie,’ aldus Ramadan.

In 2009 werd Tariq Ramadan door het Rotterdamse stadsbestuur ontslagen als integratieadviseur vanwege banden met het Iraanse Press TV. Hiermee zou hij zijn goedkeuring hebben gegeven aan het Iraanse bewind. ‘Hypocriet’, aldus Ramadan zelf. ‘Al dertig jaar houdt de Nederlandse regering zich stil over de steun aan Mubarak en de banden met Saoedie Arabië. Als er een regering is die geen anti-islam sentimenten zou mogen verkondigen dan is het wel de Nederlandse.’  

Toch was Ramadan niet alleen pessimistisch. Op de vraag uit de zaal wat er nu zou moeten gebeuren antwoordde hij: ‘Het is tijd voor moedige politici en intellectuelen om op te staan en het tegendeel te durven bewijzen. Om te bewijzen dat er niet zoiets bestaat als “de moslim”. Kijk naar Egypte, kijk naar Teheran, ook hier strijden moslims voor vrijheid en democratie. Alleen door dit te laten zien kan de simpele maar gevaarlijke boodschap die populistische partijen nu zo succesvol maakt bestreden worden.’ (Anne Corré)