Folia.nl weekblad

>Internationale kunstmanifestatie zet aan tot nadenken over wie normaal is en waarom. 

Wat is normaal en wie bepaalt dat? Dat is het centrale thema van de kunstmanifestatie Niet Normaal, Difference on Display die dinsdag 15 december wordt geopend in de Beurs van Berlage door prinses Máxima. De komende drie maanden is daar een tentoonstelling ingericht met werken van meer dan zestig (inter)nationale kunstenaars die zich wagen op het randje van kunst en wetenschap, technologie en maakbaarheid. Er zijn werken van onder andere Damien Hirst, Marlene Dumas, Viktor & Rolf en David Bade.

De tentoonstelling is opgebouwd rondom vragen die technologie en vooruitgang hebben opgeworpen. Zij bieden kansen aan mensen, maar alles staat in het teken van uniformiteit, is de gedachte. Daarnaast bepalen markt en media steeds meer hoe we naar onszelf en anderen kijken en is perfectie de norm geworden. Maar wat is die norm eigenlijk? En wie voldoet daar aan? Kunstenaars hebben uitdagende werken gemaakt om mensen te laten nadenken over deze vragen. Er is een bijbehorend filmprogramma, een educatieprogramma en er worden debatten en lezingen over het onderwerp georganiseerd.

Ook is er een bijbehorende publicatie, uitgegeven door NAi Publishers met de ondertitel: diversiteit in kunst, wetenschap en samenleving. Hierin staan bijdragen van onder meer Trudy Dehue, bekend van haar boek de depressie-epidemie, Tom Shakespeare, geneticus en socioloog, en Amada M’Charek, medisch antropoloog verbonden aan de UvA. Haar essay gaat over de criminalisering van de samenleving. M’Charek: ‘De genetica speelt een steeds dominantere rol in het herkennen van ziektes en ook crimineel gedrag biologiseert: het wordt in toenemende mate gezien als een ziekte. Wat we kunnen leren van studies hierover is hoe mensen al gauw als abnormaal worden neergezet. Abnormaliteit zit niet in een hoekje van de samenleving, het zit in het centrum ervan.’

Een andere UvA’er verbonden aan Niet Normaal is Laura Mudde (24). Sinds januari loopt ze stage en schrijft hier haar scriptie voor kunstgeschiedenis. ‘Ik heb gekeken naar hoe wetenschap kan worden overgebracht door kunst. Het kan soms een goed middel zijn om een idee aan een breder publiek uit te leggen.’ Ze was onder andere de bedenker van de dna-scan. Een scan van het menselijk dna die iedere bezoeker kan laten maken. Aan het eind van de rondgang kan de bezoeker de resultaten ophalen, maar in plaats van een ‘echte’ uitslag, krijgen mensen een lijstje gebaseerd op statistieken. ‘Zo zie je bijvoorbeeld dat je 100 procent kans hebt om dood te gaan en 16 procent kans om ooit hooikoorts te krijgen. We wilden juist de keerzijde laten zien van de maakbaarheid van ziektebeelden.’

De tentoonstelling is te zien tot 7 maart.