Folia.nl weekblad

>Moet je liefde leren, is het een economische afweging of komt zij vanzelf?
>Veritas Nederland gaat van start met openbare discussies in het hoger onderwijs over 'levensvragen'.

Veritas Nederland is een christelijk initiatief om in het hoger onderwijs bijeenkomsten te organiseren waarin levensvragen ‘open en eerlijk’ worden bediscussieerd, zoals Veritas zelf zegt. Het eerste Veritas Forum vond afgelopen maandag plaats aan, hoe kan het ook anders, de VU. De foyer van een spiksplinternieuw VU-gebouw puilde uit met ruim driehonderd belangstellenden, vooral studenten. Ze luisterden aandachtig naar de drie sprekers om vervolgens volop met ze in discussie te gaan over het hoe en waarom van de liefde. ‘Voor iedereen zijn er meer ware liefdes op de wereld. De ware is namelijk de persoon op wie je verliefd wordt en met wie je vervolgens een succesvol hechtingsproces doormaakt,’ betoogde UvA-rector en hoogleraar ontwikkelingspsychologie Dymph van den Boom, een van de sprekers.

Het was niet de meest romantische benadering van de liefde, maar wel een prettig wetenschappelijke. Van den Boom gebruikte haar spreektijd om een uiteenzetting te geven van de bekende hechtingstheorie: de wijze waarop je als volwassene met liefde omgaat wordt grotendeels bepaald door de ouder-kind relatie die je in de vroegkinderlijke jeugd hebt ervaren. Een veilige relatie met je ouders levert een beter inzicht en een makkelijkere omgang met liefde op. Het publiek kon zich grotendeels vinden in de uitleg van de professor. Maar een enkeling had toch vraagtekens. ‘Hoe kan het dan dat elke vrouw, ook al heeft ze een veilige jeugd gehad, wel eens op een foute man valt? Dat klopt dan toch niet?’ Jawel, zo legde Van den Boom uit, want dat gaat om verliefdheid. De truc is om juist op dat moment in te zien dat die verliefdheid niet kan leiden tot stabiele, langdurige liefde. Van den Boom: ‘Je moet dus tijdig ontdekken dat die foute man niet de ware is.’
Naast de psychologie kwamen ook de economie en de theologie van de  liefde aan bod in de bijdragen van respectievelijk econoom Arjo Klamer en theoloog Stefan Paas. De eerste betoogde dat liefde net als ieder ander goed economisch is. ‘Aantrekkelijke partners zijn duur. Niet qua geld, maar wel als je kijkt naar de investeringen die je moet doen om ze te verkrijgen.’ Recht tegenover Klamer stond Paas die juist meende dat op liefde geen kosten-baten analyse valt los te laten. ‘Het gaat dan niet om hoeveel geld de een of de ander in het laatje brengt. Bij echte liefde wil je juist graag iets opofferen voor het geluk van de ander.’ (FM)