Folia.nl weekblad

>Bijzondere leerstoel heeft geen geld meer in kas en is nu op zoek naar particuliere geldschieter.
>‘De West-Indische letteren van vroeger en van nu hebben een eigen plaats binnen de Nederlandse letterkunde.’

Bijzonder hoogleraar West-Indische letteren Michiel van Kempen dreigt zijn leerstoel kwijt te raken. Voor de leerstoel is jaarlijks twintigduizend euro nodig, maar dat geld is er niet meer: verschillende particuliere (anonieme) donoren hebben zich teruggetrokken. Ook de Stichting instituut ter bevordering van de surinamistiek en de Stichting Bert Schierbeekfonds, die de leerstoel sinds de oprichting in 2006 (mede)financierden, hebben geen geld meer in kas. Alleen het Nederlands Letterenfonds zal de leerstoel blijven steunen met vijfduizend euro per jaar.

‘We hopen op korte termijn een nieuwe particuliere geldschieter of stichting te vinden, anders valt het doek,’ zegt emeritus hoogleraar Nederlandse letterkunde Marita Mathijsen, voorzitter van het curatorium van de leerstoel. Volgens haar is het heel belangrijk dat de letterkunde van Suriname en de Antillen een eigen leerstoel heeft.

‘De West-Indische letteren van vroeger en van nu hebben een eigen plaats binnen de Nederlandse letterkunde. Daarom is wetenschappelijk onderzoek van groot belang. Michiel van Kempen is ook nog eens een erkend specialist op dit gebied. Hij trekt veel promovendi. Bovendien maken de West-Indische letteren deel uit van een drieslag binnen de Nederlandse letterkunde aan de UvA: er is een leerstoel Zuid-Afrikaanse en een leerstoel Oost-Indische letteren. De West-Indische letteren horen daar naast te staan.’

Om de leerstoel voor de komende vijf jaar te behouden is een ton nodig. Naast de 25.000 euro van het Nederlands Letterenfonds is dus nog 75.000 euro nodig uit particuliere hoek, tenzij het College van Bestuur over de brug komt. Mathijsen rekent er niet op dat dit zal gebeuren. ‘Bijzondere leerstoelen moeten zichzelf bedruipen, zo is het formeel geregeld.’

 

Van Kempen is zelf ook erg teleurgesteld. ‘Dit is een ramp voor mijn zestien promovendi. Ze kunnen nog wel promoveren, maar dan zou ik de begeleiding gratis moeten verzorgen. Dan wordt het helemaal een filantropische bezigheid.’ Van Kempen vreest dat zijn vakgebied straks nergens ter wereld meer wordt gedoceerd. ‘ Ik heb een confrère op Curaçao, maar die gaat binnenkort met emeritaat. Bovendien wordt er elders wel Caraïbische literatuur gedoceerd, maar waar het om gaat is de Nederlandse Caraïbische literatuur.’ (DW)