Folia.nl weekblad

>Microbioloog Paul Kwakman promoveert op honingonderzoek.
>Naast suiker en waterstofperoxide zorgt ook een klein eiwit voor de helende werking van honing.

Onderzoekers van de afdeling Medische microbiologie van het AMC hebben voor het eerst de antibacteriële werking van honing ontrafeld. Een ontwikkeling voor nieuwe antibiotica die op de huid kunnen worden gesmeerd, is hiermee in gang gezet. De resultaten staan in het juninummer van het AMC Magazine. Microbioloog Paul Kwakman hoopt 1 juli op het honingonderzoek te promoveren.
Dat honing de eigenschap heeft om bacteriën te doden, is al lang bekend. ‘De volkswijsheid klopt,’ zegt Kwakman. ‘Alleen was niet helemaal duidelijk waarom honing die eigenschap heeft.’

De hoge suikerconcentratie in honing (ongeveer tachtig procent) speelt een rol. Sommige bacteriesoorten kunnen daar niet tegen. Daarnaast breekt een enzym in honing suiker af, waarbij enige waterstofperoxide ontstaat. Niet schadelijk voor de huid, maar genoeg om sommige bacteriën te doden. Maar zelfs als de honing wordt gemengd met een stof die de vorming van waterstofperoxide blokkeert, heeft hij nog een sterke antibacteriële werking.

Voor zijn onderzoek heeft Kwakman honing gescheiden, onder andere op de grootte van de deeltjes in de honing en de lading van de deeltjes. Steeds keek hij welk fractie van de honing actief was. Na veel monnikenwerk vond de onderzoeker een klein eiwit waaraan de resterende antimicrobiële werking kon worden toegeschreven. Bijen gebruiken dit eiwit in hun eigen afweersysteem.

Het onderzoek is volgens Kwakman een belangrijke stap naar de ontrafeling van de helende eigenschap van honing. De hoop is dat uit honing stoffen kunnen worden gewonnen die bruikbaar zijn als antibioticum. De mogelijkheden van het gebruik van complete honing zijn beperkt tot toepassing op de huid. Kwakman: ‘De werkzame eiwitten in honing worden in het lichaam snel afgebroken, dus honing eten om van een infectie af te komen, werkt niet, op de huid smeren kan wel.’ (AMC/DW)