Folia.nl weekblad

^{Foto: Jordi Huisman} 

>P.C.Hooftprijswinnaar en voormalig Dichter des Vaderlands Gerrit Komrij sprak gisteren over de vertrutting van homo’s.
>‘Albert Verlinde en Paul de Leeuw verbeelden zich dat ze taboedoorbrekend zijn’, aldus Komrij.

Schrijver, dichter en essayist Gerrit Komrij (foto) hield gisteren de zevende Mosse lezing, de jaarlijkse lezing ter bevordering van homo en lesbische studies aan de UvA. In een flink gevulde zaal hield Komrij zijn lezing onder de titel ‘Waarom zijn Nederlanders zo dol op homoseksuelen?’ Het bleek dat Nederlanders in de visie van Komrij vooral dol zijn op homoseksuelen omdat velen van hen zo gezellig zijn. ‘De zichtbare homo’s van nu komen uit de wereld van Albert Verlinde, Paul de Leeuw, wijlen Jos Brink, Gordon en Gerard Joling e tutti quanti’, zei Komrij. ‘Ze verbeelden zich echter dat ze taboedoorbrekend zijn en de homorevolutie vertegenwoordigen. Maar boegbeelden van emancipatie zijn ze niet. Ze zijn boegbeelden van gezelligheid’ En als je in Nederland maar gezellig genoeg bent, dan valt de populariteit je vanzelf in je schoot, was de boodschap van Komrij, zoals ook de populariteit van de oergezellige vorig jaar overleden Jos Brink.

‘Bij de dood van Jos Brink schreef de Gay Krant dat niemand zo veel voor de acceptatie van homoseksualiteit had betekend als hij, maar de realiteit is dat hij op een gespreid bedje was gaan zitten. De periode dat hij op het scherm voor zijn relatievorm uitkwam, hadden anderen uit de wereld van de cultuur en literatuur de weg bereid, de nek uitgestoken, de klappen opgevangen en de zielen rijp gemaakt. Josje hoefde alleen zijn hand op te houden en te oogsten.’
Het is niet alleen de dominantie van de gezellige entertainmenthomo’s die Komrij een doorn in het oog is; ook het op zich gerechtvaardigde verlangen van homo’s naar normaliteit, geeft te denken, zei Komrij. ‘Trouwen en kindertjes opvoeden – er is overigens weinig zo dramatisch in een mensenleven als het gemis van kinderen – het onderscheid met de “normale” wereld steeds kleiner maken, maatschappelijke braafheid en populariteit nastreven, dit alles maakt de reden waarom iemand zich homo zou noemen, steeds onbenulliger.’ Komrij wil er eigenlijk vanaf, van zijn eigen homoseksualiteit. Nou ja, het is eigenlijk al gebeurd. ‘Je hoeft maar naar de pijnlijke standaardnichten op het scherm te kijken en je weet dat je daar niet bij wilt horen. Homoseksualiteit vaarwel, bedankt voor de kennismaking.’

De lezing vond voor dit jaar voor het eerst plaats in het Theater van het Woord, op de zevende verdieping van de nieuwe Openbare Bibliotheek. Tot en met vorig jaar werd de lezing steeds uitgesproken in de Mozes en Aäron kerk, maar organisator Gert Hekma had daar geen zin meer in, nadat vorig jaar gedoe was ontstaan met het kerkbestuur. Dat wilde niet dat Gerardjan Rijnders, die toen de lezing hield, tijdens zijn voordracht scènes zou vertonen uit een softpornofilm. Na afloop van de lezing van Komrij was er een borrel en meldde Hekma voor de achtste Mosse lezing de Utrechtse antropoloog van Surinaamse afkomst, Gloria Wekker, uit te willen nodigen. (DW)