Folia.nl weekblad

>Studieverenigingen FMG vrezen dat hun bestuurskamers worden 'weggemoffeld'  in verhuisplannen van de faculteit.
>‘Een bestuurskamer is voor een vereniging van onschatbare waarde.’

Studieverenigingen van de Faculteit der Maatschappij- en Gedragswetenschappen (FMG) zijn niet tevreden over de huisvestingsplannen van de faculteit want, zeggen zij, in die plannen zijn de verenigingen ‘weggemoffeld’ en dreigen zij hun bestuurskamers te verliezen. Ze vinden dat de faculteit studieverenigingen ‘als onwettige kindjes’ behandelt.

‘Het enige wat een studievereniging nodig heeft is een kantoor en een aanspreekpunt binnen de UvA. De bestuurskamer is voor een vereniging van onschatbare waarde. Hoe onzinnig de posters, banken en altijd kapotte senseo-apparaten op de bestuurskamers ook lijken, zij bepalen in grote mate de relatie tussen het bestuur en leden,’ zeggen Ad Korf (voorzitter Sarphati), Annelijn van der Slikke (voorzitter Pegasus), Annemiek Dekker (voorzitter VSPA), Susan Vromans (voorzitter Comenius) en Steven Hannink (voorzitter Machiavelli).

De vijf voorzitters vinden dat de studieverenigingen ‘in de eindeloze UvA-bureaucratie’ niet worden beschouwd als ‘erkende gesprekspartners’ en dat terwijl de studieverenigingen en met name de bestuurskamers volgens hen ‘cruciaal’ zijn voor het opvangen van nieuwe leden. ‘Zeker nu de UvA probeert de uitval onder studenten te verminderen, worden studieverenigingen nog belangrijker. Zij zorgen voor de sociale cohesie. Maar dat kunnen zij alleen doen als ze ook een bestuurskamer hebben van waaruit zij hun leden mobiliseren.'

'Zolang er geld en ruimte genoeg is, toont de UvA meestal wel begrip, maar in tijden van verhuizingen en bezuinigingen gaat het mis. Op het Roeterseiland (de nieuwe locatie van de FMG, dw), zullen we met zijn allen 23 procent van onze ruimte moeten inleveren. Nog een paar keer met de kaasschaaf en je houdt alleen de korst over.’

De verenigingen zijn inmiddels in gesprek met decaan Edward de Haan en met verschillende onderwijsdirecteuren om te kijken of er een oplossing te bedenken is. ‘Daar zit juist het probleem,’ zegt Susan Vromans. ‘Er wordt voor de studieverenigingen niet één duidelijke gesprekspartner aangewezen, maar meerdere. Ten aanzien van de verantwoordelijkheid voor de huisvesting wijzen de verschillende bestuurslagen steeds naar elkaar.’ (DW)