Folia.nl weekblad

>Debat over bezuinigingen op publieke omroep.
>Henk Hagoort pleit voor minder omroepen, maar hetzelfde aantal zenders.

‘Het feit dat wij als publieke omroep in staat iedere dag op drie zenders primetime uit te zenden is een groot goed. Dat moet wat mij betreft behouden worden,’ aldus Henk Hagoort bestuursvoorzitter van de Nederlandse Publieke Omroep gisterenmiddag in de E-hal van de Roetersstraat. Hagoort nam hier deel aan Room for Discussion, een wekelijks terugkerend debat georganiseerd door studenten van de Faculteit Economie en Bedrijfskunde.

Op uitnodiging van de studenten gaf Hagoort gisteren zijn visie op de aanstaande bezuinigingen binnen de publieke omroep. Hierbij ging hij onder andere in op geruchten dat de publieke omroep gereduceerd zou worden tot twee netten. Hagoort: ‘Het in de verkoop zetten van Nederland 3 is een broodje aap verhaal. Dit is niet aan de orde.’

Dat de voorspelde bezuinigingen van tweehonderd miljoen hun sporen achter gaan laten lijkt echter onvermijdelijk. Hagoort: ‘Ik denk dat wij met zeven à acht omroepen ook representatief zouden moeten kunnen zijn. Bovendien kan er nagedacht worden over het aantal programma’s. We mogen ons best eens vaker af vragen: wat is hier nu de publieke waarde van?’

Louter bijval kreeg Hagoort hiermee niet. Zo uitte hoogleraar Journalistiek Irene Costera Meijer haar zorgen over de bedreiging van de trend van fuseren voor de diversiteit van de Nederlandse publieke omroep. ‘Ik ben bang dat het unieke democratische Nederlandse stelsel opgeofferd wordt aan de macht van geld,’ aldus Costera Meijer. Ook stelde Meijer dat de publieke omroep een groot publiek goed is waar we trots op zouden moeten zijn. ‘En dat mag de heer Hagoort zelf ook best wat meer benadrukken.’

Hagoort incasseerde de kritiek en beaamde dit. Wel benadrukte hij echter nog eens het zelf ‘ook jammer’ te vinden. ‘Maar dit is zoals de politiek het wil. Je kunt niet de budgetten laten zakken en het aantal omroepen en programma’s maar laten stijgen. Dan ga je op een gegeven moment een kwaliteitsgrens over.’ (Anne Corré)