Folia.nl weekblad

^{Isabel Allende. Foto: Bram Belloni.} 

>Chileense schrijfster gaat met haar bewonderaars in gesprek.
> ‘Chili lijkt op zijn best als er rampen zijn.’

De Chileense schrijfster Isabel Allende, nicht van de in 1973 vermoorde Chileense president Salvador Allende, ging gisteren in de Lutherse kerk in gesprek met haar lezers in het kader van de jaarlijkse Spinozalezing. Heel Zuid-Amerika leek uitgerukt, zo meldde ook Karel van der Toorn in zijn welkomstwoord (nota bene in het Spaans). De ambassadeurs van onder meer Bolivia, Argentinië en Colombia waren naar de Aula gekomen om naar de wereldberoemde schrijfster te luisteren. Ondanks zware onderwerpen als racisme en feminisme, klonk er geregeld een lachsalvo door de ruimte.

Eerst werd natuurlijk nagepraat over de Chileense mijnwerkers, die nu allemaal weer boven zijn. ‘Ik was in Madrid toen het gebeurde en zag het op tv,’ zei Allende in het driekwartier durende interview. Ze denkt dat de media-aandacht het land goed heeft gedaan. ‘Nu heeft iedereen kunnen zien wat een georganiseerd land Chili is. En dat we een goede politiek hebben van hoog sociaal niveau. Chili lijkt op zijn best als er rampen zijn.’

Niet alleen de interviewer, ook het publiek kreeg de kans om vragen te stellen. Het viel op dat Allende luchtig antwoordde, vaak met een grapje, maar vervolgens uitwijdde over al het leed in de wereld. Een vraag over Obama leidde tot een betoog over racisme, een vraag over voodoo en spiritisme tot verhalen over de slaventijd. Dit wisselde ze echter af met komische anekdotes. ‘Toen de eerste vrouw van mijn zoon bij hem weg ging, ze was lesbisch geworden, ben ik op zoek gegaan naar een nieuwe vrouw. Heel stiekem, want dat mocht niet van hem.’

De vrouw die ze uiteindelijk toch vond, maakt zich nu hard voor de Isabel Allende Foundation, een stichting die zwakkere vrouwen ondersteunt. Een vraag uit het publiek vond Allende ‘dom’. Namelijk, wanneer er een nieuw boek komt ‘Dat nieuwe boek is er al’, snibde ze. Dat is Het Eiland onder de Zee. ‘Elk jaar begin ik op 8 januari (de dag in 1991 dat ze haar grootvader een later tot boek geworden brief schreef, red.) begin ik aan een nieuw boek, maar aankomend jaar niet. Dan neem ik een sabbatical.’ Haar volgende boek schrijft Allende pas als haar moeder is overleden. ‘Ze is al negentig en gaat maar niet dood!’ Weer wordt er hard gelachen. (AK)