Folia.nl weekblad

^{Henk Hoetink. Foto: UvA}

>Biografie voor oud-rector magnificus Henk Hoetink.
>Hij was rector aan het begin van de Koude Oorlog.

De historicus Piet Blaas heeft een biografie geschreven van oud UvA-rector en hoogleraar Henk Hoetink, die aan het eind van de jaren veertig van de twintigste eeuw enige tijd rector magnificus was van de UvA. Daaraan voorafgaand was hij hoogleraar aan de Rechtshogeschool in Batavia, later aan de UvA. De biografie, met de titel Henk Hoetink (1900-1963). Een intellectuele biografie, behelst voornamelijk Hoetinks werkzame leven in dienst van de wetenschap. Hoetink was een illustere wetenschapper met een humanistische levensovertuiging en uitgesproken opvattingen.

Zo sloot hij zich in voormalig Indië niet aan bij zijn ‘neo-ethische’ collega’s, verenigd in De Stuw, een groepering van progressieve bestuursambtenaren en hoogleraren. Terug in Nederland werd hij lid van het Comité van Waakzaamheid. Tijdens de oorlog verbleef hij als gijzelaar drie maanden in het kamp Amersfoort. Daarna dook hij onder.

Tijdens zijn één jaar durende rectoraat (1948-1949) kreeg hij te maken met de zogenoemde ‘kwestie Suys’. Op de nieuwe zogenoemde ‘zevende faculteit’, die der politieke wetenschappen, werd hoogleraar Jan Barents door de gemeente benoemd (in die jaren was de UvA nog een echte ‘gemeente-universiteit’), terwijl historicus Jef Suys was voorgedragen. Maar wegens zijn vermeende communistische sympathieën werd de voordracht van Suys niet door de minster bekrachtigd, waardoor Barents in beeld kwam en werd benoemd. Hoetink ging daarmee akkoord. Dit bracht hem in groot conflict met zijn vriend, de historicus Jan Romein. (DW)