Folia.nl weekblad

Het is mogelijk om een angstrespons te ‘wissen’, waarna deze niet meer optreedt. Dat blijkt uit onderzoek onder leiding van UvA-psychologe Merel Kindt. De door Kindt ontwikkelde methode, die bestaat uit toediening van de bètablokker propranolol, werkt beter dan cognitieve gedragstherapie, wat de gangbare behandeling is van angstklachten. De resultaten van het onderzoek zijn op 15 februari gepubliceerd in het vooraanstaande tijdschrift Nature Neuroscience. Kindt vertelde een aantal weken geleden al over haar vinding in Spui 25.

Tot nu toe werd aangenomen dat als een angstherinnering is vastgelegd, deze permanent in het geheugen ligt opgeslagen. Maar dat blijkt dus onjuist. Bij het vastleggen van angst in het lange termijngeheugen zijn bepaalde eiwitten betrokken. Deze eiwitten worden aangemaakt op het moment dat de angst als herinnering wordt vastgelegd, maar ook vlak voordat de herinnering wordt opgehaald. Kindt heeft laten zien dat als je met behulp van propranolol deze eiwitaanmaak verstoort, de herinnering wordt gewist.

Voor haar onderzoek leerde Kindt proefpersonen een angstrespons aan door hen op het moment dat zij een foto van een spin te zien kregen een pijnprikkel toe te dienen. Dit leidde ertoe dat de proefpersonen na enige tijd een angstreactie vertoonden bij deze foto, ook als zij geen pijnprikkel kregen. Vervolgens liet Kindt een deel van de proefpersonen de angst herbeleven terwijl ze hen de bètablokker toediende. Hierna bleek bij deze proefpersonen de angstrespons sterk verminderd: zij reageerden niet langer automatisch angstig op de foto van de spin. Bij proefpersonen die een placebo kregen toegediend bleef de angstreactie bestaan. En bij proefpersonen die de bètablokker toegediend kregen op een ander moment dan tijdens het herbeleven van de angst ook. Kindt en haar team gaan nu onderzoeken wat het lange termijneffect is van de toediening van propranolol. (NB)