Folia.nl weekblad

Rector Dymph van den Boom spreekt vanachter de katheder een groep van twintig andragologen toe in de Academische Club. Foto: Arjan Roodink.

>Andragologen willen in alumniverband de wereld verbeteren.
>Dymph van den Boom: ‘Het is ontzettend belangrijk om de kennis die andragologie heeft gegenereerd, te bewaren.’

Ruim twintig leden van de Kring van Andragologen kwamen op 16 januari bijeen in de Academische Club om het eenjarig bestaan van hun alumnivereniging te vieren. Andragologie was in de jaren zeventig een populaire studie over de wetenschappelijke theorie van het begeleiden van veranderingsprocessen bij volwassenen, maar werd in 1988 opgeheven wegens bezuinigingen. Voorzitter Henk Wesseling, oud-wetenschappelijk medewerker andragologie, is blij dat de kring zich vorig jaar officieel heeft mogen aansluiten bij de algemene alumnivereniging van de universiteit. ‘Andragologen mogen weer een plek hebben binnen de UvA en in het academisch onderwijs. We horen er kennelijk weer bij!’, sprak Wesseling opgetogen in zijn openingspraatje.

Dat de universiteit de kring inderdaad heeft omarmd, bleek wel uit de aanwezigheid van rector magnificus Dymph van den Boom. Zij gaf een korte toespraak waarin ze haar waardering uitsprak voor de andragologen. Van den Boom: ‘De meeste alumnikringen die we hebben, zijn georganiseerd rondom bestaande disciplines. Voor andragologie ligt dat toch anders, maar ik denk dat het juist ontzettend belangrijk is om de kennis die dit discipline gegenereerd heeft te bewaren.’
De alumni waren over het algemeen erg enthousiast over de bijeenkomst. Zo vertelde oud-studente Riekje Merjenburgh: ‘Ik vind het inspirerend voor mezelf om hier weer te zijn. Inspirerend om weer nieuwe boeken te pakken, contacten met andere oud-studenten op te halen en mezelf af te vragen hoe ik me kan blijven inzetten.’ Toch heerst er onder andragologen nog steeds een zeker onbegrip over het opheffen van hun studie. Een oud-studente, die liever anoniem wilde blijven: ‘Ik begrijp niet dat onze studie is opgeheven. De huidige wetenschap wil niets veranderen, ze leeft ongegeneerd van de achterstand van anderen en zoekt niet uit hoe ze de maatschappij kan verbeteren. Bij andragologie kwamen mensen samen die wel een andere maatschappelijke invulling wilden geven aan de wetenschap. We spraken juist over wat we konden veranderen in de wereld.’ (Julie de Graaf)